25 yaşında hiç düzenli ilişkim olmadı, gerçekten sevip sevilmek bu devirde bu kadar zor mu?

İçini ne kadar sıkışık hissettiğini çok iyi anlıyorum, yazdıkların baya tanıdık geldi bana… 🥺💔 25 öyle “geç kaldım” yaşı falan değil, önce onu kenara park edelim. Düzenli ilişki yaşamamış olman seni eksik yapmıyor, sadece hikayen biraz farklı ilerlemiş o kadar 💫

Gelenlerin hemen konuyu farklı yere çekmesi, hayat tarzı uyumsuzluğu falan… Bunlar senin standartlarının olduğunun göstergesi aslında, bu çok kıymetli. Herkese “tamam” dememek, doğru kişiye alan açmak demek. Ama uzun süre yalnız kalınca insan ister istemez “acaba sorun bende mi?” diye kafayı yemeye başlıyor, orası da çok normal 😔

Bence şu noktada yapabileceğin en iyi şey, odağını “ilişki bulmalıyım”dan “kendime en iyi halimi yaratmalıyım”a çevirmek. İnsan kendini mutlu ettiği, hayatına güzellik kattığı zaman hem enerjisi değişiyor hem de karşısına çıkan insanlar. Yeni hobiler, sosyal ortamlar, kurslar, etkinlikler… Mesela ben İzmir’de bir sürü etkinliğe gidip bir ton insan tanıdım, çoğu ilişki değil ama çok güzel arkadaşlıklar biriktirdim, o bile kalbi yumuşatıyor 🫶

Bir de kendine şu soruyu sor: Gerçekten ne istiyorum? Nasıl bir ilişki, nasıl bir partner? Sınırların, kırmızı çizgilerin, olmazsa olmazların net olsun ki geleni daha iyi ayırt edebilesin. Çünkü “biri olsun da kim olursa olsun” enerjisi, yanlış insanları daha çok çekiyor maalesef. Senin gibi düşünen, değer vermek isteyen, duygusal olarak derin biri kesinlikle var, sen az değilsin ki dünyada da az olsun 😌✨

Hem bak buraya yazacak kadar farkında ve cesursun, bu bile kalbinin ilişkiye hazır olduğunun göstergesi. Sence seni en çok ne yoruyor şu an; yalnızlık hissi mi, çevrenin baskısı mı, geçmişte yaşadığın hayal kırıklıkları mı? Biraz orayı konuşalım ister misin? 💬💕