Tam unutmaya başlamışken en ufak bir olayda tekrar bağlanmak nasıl bir şaka?

Biraz dertleşmek istiyorum izninizle. Biri var hoşlandığım. Hayatımda ilk ya da ikinci kez yaşadım, ait hissettim. Sohbet güzel, zevkler benzer. Farklı olduğumuz noktalar da var elbette ama hallederiz gözüyle baktım. Tanımayı zamana bıraktım. Yani arkadaş gibiyiz ne flört ne hoşlanma belirtisi. Bir süre sonra ise gördüm ki hep yazan benim, sohbet açan benim. Sohbet açmasam konuşmuyoruz bile. Açtığım konuşmalar da onun sayesinde derinleşiyor, arada soru soruyor vb. Etkisi 0 değil yani. 2 gün konuşmadıysak snap'ime cevap veriyor bu arada. Bu bir olumlu etki mi bilmiyorum ama. Her neyse benim farkındalığımdan sonra mesaj sıklığını azalttım. Geçen hafta cuma sabah mesaj atmıştım görüldü bile atmadı akşam 10a kadar. snap attım canımı sıkıyorlar yazarak neden dedi sen de onlardan birisin dedim. Arkadaşlarımla buluşacaktık, wp'tan onu da davet ettim. Gelemeyeceğini nedenlerini söyledi. Bugüne kadar konuşmadık. Telefonum bozuldu snap de atmadım. 2 gün önce ona mesaj attığım bir rüya gördüm. Çok özlediğimi fark ettim. Sohbetimizi ve rahatlığımı özlemişim. 🥲 Bugün snap attım yoruldum yazarak. Cevap vermiş iyi bayramlar diye. Ben de mal olduğum için teşekkürler sana da diyip kesmek yerine "ben yazacaktım vaktim olmadı" yazdım. Misafir mi vardı dedi 8 mesajlı sohbet oldu 3ü onun 5i benim kjcbojwbcıorw. Sonra uzamadı sohbet. Ve ben şimdi kötü hissediyorum. Umursanmadığımı, istenmediğimi ve böyle davranışı hak etmediğimi biliyorum. Yüz vermemem gerektiğini biliyorum, koşmamam gerektiğini biliyorum. Ama konuşmak istiyorum, anlatmak istiyorum, vakit geçirmek istiyorum. İçimden ağlamak geliyor şu an. Ben özlemişim ama özlenmemişim. Ne büyük acı... Sorum yok, isteğim yok. Sadece anlatmak istedim. Kalbimdeki mutsuzluğun yok olması için duanızı alabilirim ama.