Yaklaşık 5 aydır sevgiliyiz ama ilk günden beri bana aşık olduğunu söyledi. Pek inandırıcı gelmedi, hâlâ da gelmiyor. Bence bu biraz alışkanlık gibi. Çünkü ilk günden beri sürekli benimle konuşmak istiyordu.
Şimdi fark ediyorum da nasıl bir hata yaptığımı. Çünkü şu an ondan soğudum. Eskiden bana baskı yapardı. İşim olduğu halde gündüz vakti uzak yerlere gitmemi, gece geç saatlerde dışarı çıkmamı istemezdi. Ama onunla konuşmak için çıktığımda bir şey demiyordu. Sürekli trip atardı ve sevmediğim kelimeler kullanırdı
*İns*lli* konuşmak istemediğim halde beni zorla bu konulara sokuyordu. Saçma sapan şeyler yüzünden kavga çıkarıp moralimi bozuyordu. Ben de her defasında ayrılıyordum çünkü bu durum beni çok boğuyordu. Bu ayrılma konusu çok kez yaşandı.
En son artık bunlardan dolayı bana kızgındı. Sürekli her kavgada “Beni bırakıyorsun, beni sevmiyor musun?” diyordu. Benim de onu kaybetme korkum vardı ama yine de kolay ayrılabiliyordum. Bu da bende garip bir durumdu. Ona da güvenim yoktu, kendisinin de aslında güveni yoktu.
Sürekli trip atıyordu. En sonunda ben artık ondan soğuduğumu fark ettim. Eskisi gibi kavgalardan kaçacak bir durum değildi artık. Yanında bulunmak bile istemiyordum. Geçmiş korkum da vardı. Ona açıkça sevemediğimi ve ayrılmak istediğimi söyledim. Bu sefer gerçekten çok ciddiydim.
Ama bu sefer “Git” demedi. Kendini çok acındırdı. “Sen sevmesen de ben seni seviyorum, bu bize yeter” dedi. Burada benim duygularımı önemsemediği çok belliydi. Ben yine de “Hayır” dedim ama o üzülünce dayanamadım ve tekrar bir şans verdim.
Ama bir haftalığına. Fakat yine vicdanımı kullanarak beni ikna etmeyi başardı. Hasta olduğunu ve ilik nakli olması gerektiğini söyledi. Bu durumda onu bırakmak bana çok zor geliyor. Uzaktan kolay görünebilir ama gerçekten öyle değil.
Ben de başkasının yerinde olsam “Bırak gitsin” derdim ama insanın başına gelince olmuyor. Vicdanım el vermiyor. Zaten bunun şokunu yaşıyor diye düşünüyorum.
Sizce beni gerçekten seviyor mu? İlk başta söylediği kesinlikle gerçek değildi. Ama şimdi belki gerçekten seviyor olabilir diye de düşünüyorum. Ama sevse bile ben ona karşı acıma hissediyor gibiyim.
Aslında kendime de soruyorum: Ben gerçekten seviyor muyum, yoksa sadece acıma ve alışkanlık mı var? Bir yandan da gelecekte daha kötü biriyle karşılaşma korkum var. Geçmiş korkularım da var.
İlk sevgilimi de beni çok darladığı için bırakmıştım. Ama bununla karşılaşınca eski sevgilimle karşılaştırıp onun sevgisini aradım. Onda da aslında çok sevgi yoktu ama benim gibi sevgiye aç bir insan, azıcık ilgiyi bile değerli görüyor sanırım.
Sanırım bende de böyle bir durum var. Bana azıcık ilgi gösteren herkesi hayatıma alıyorum. Sonra başıma bela oluyor ama yine de alışıyorum.
Geçmiş ve gelecek korkularıyla hayatıma devam edemiyor gibi hissediyorum.
Beni yargılamadan anlar ve karşı tarafı nasıl uzaklaştırırım o şekilde de yardımcı olursanız sevinirim (ayrıl ayrıl demek cidden kolay ama benim için çok zor yaşayan anlar sadece)(:
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer