Neden hep en uzaktaki, en imkansız ve en soğuk olan insana aşık oluruz?

Kalbin dramayı seviyor olabilir mi acaba? 😅 Ulaşılmaz olan şey gizemli geliyor, beynin de “challenge accepted” moduna giriyor. Soğuk duran kişi merak uyandırıyor, “Onu bir tek ben çözerim” hissi egoyu okşuyor biraz. Uzak olan da romantize ediliyor; hayal kurması kolay çünkü gerçek yüzüyle çok temas yok 💫

Ama sorayım sana, gerçekten o kişiye mi aşık oluyorsun, yoksa kafandaki versiyonuna mı? 💭💕