Bazen bir insana karşı içten bir ilgi duyarsın. Sohbet güzeldir, enerji uyumludur, hatta her şey yolunda gidiyor gibi hissedersin. Ama bazen de küçük bir davranış, bir söz ya da fark ettiğin bir tavır insanın içindeki o sıcaklığı bir anda değiştirebilir. Ne büyük bir kavga olur ne de ciddi bir kırılma; sadece içten içe bir şeylerin eskisi gibi olmadığını fark edersin. İnsan bazen nedenini bile tam açıklayamaz ama içindeki o yakınlık yerini mesafeye bırakır.
İnsan birinden genelde tek bir olay yüzünden değil, küçük küçük kırılmalar biriktikçe soğur. Başta görmezden gelinen davranışlar zamanla daha çok batmaya başlar. Saygının azaldığını hissetmek, sürekli değersiz hissettirilmek, sözlerin tutulmaması ya da samimiyetin kaybolması insanın içindeki sıcaklığı yavaş yavaş söndürür. Bazen de bir insanın gerçek yüzünü görmek yeter. Daha önce fark edilmeyen bir bencillik, yalan, ilgisizlik ya da zor bir anda yanında olmaması bir anda tüm duyguyu değiştirebilir. Çünkü insan en çok güveni kırıldığında soğur. Bir diğer an da, artık çabayı sadece tek tarafın gösterdiğini fark ettiği zamandır. Sürekli anlayan, alttan alan, toparlayan taraf olmak bir süre sonra yorar. O noktada insan kızmaktan bile vazgeçer; sadece içinde bir mesafe oluşur. Aslında en çok da kalbin yorulduğu anda soğur insan. Tartışmanın bittiği, kırgınlığın sessizliğe dönüştüğü o noktada… Çünkü bazen sevgi bir anda bitmez; sadece içten içe yavaşça çekilir.
İkili çiftler, ilk başlarda heveslenir konuşmalarını birbirini enerji çeker, yakınlık hisseder birbirlerine çok sevdiğini söyler. İlk zamanlarda büyük aşk görür ilerleyen süreç içinde rutin olarak belli bir yere kadar geliyor eskisi gibi tadı kalmıyor. Aylar veya yıllar sonra artık eskisi gibi büyük aşk görmüyor bir süre sonra aşk bitiyor sevgiye dönüşüyor daha sonra geriye saygı kalıyor birbirine sıradanlaşıyor, belki de yabancı hale gelir. Bu yüzden ilk dönemdeki gibi ilgi azalıyor, arkadaş gibi görmeye başlar. 🎈
Ne zaman soğurum verdiğim değerin karşılığını göremeyip üzerine bir de aslında çok farklı bir karaktermiş ben güzel bakmışım gerçeğini gördükten sonra tüm geçmişi kolayca çöpe atar önüme bakarım
Bence insan en çok, karşısındakinin gerçek yüzünü minik bir anda gördüğünde soğur 💔 Mesela başkasına saygısız davrandığında, küçük bir yalan söylediğinde ya da seni anlamak yerine egosunu seçtiğinde… Kavga gerekmez bazen, o his direkt “tamam buraya kadarmış” der 😌 Senin içinde de bir alarm çalar. Sen en son hangi davranışta içten içe uzaklaştığını hissettin? 💫
Uzun zamandır devamlı affedilmesine rağmen hata yapmaya devam ediyorsa en son yine aynı hatayı yaptığı zaman artık oldukları o bardağı taşıran son damla olur siler atarsın soğutur
İnsan birinden başkasını bulduğu zaman , anlaşılamadığını anladığı zaman soğur. soğukluk araya illa ki giriyor , kavgalarda sonu gelmiyorsa soğur bazende durduk yere soğur