Bundan 3 yıl önce yani 2023 yılında hayat doluydum ancak zamanla çok yıprandım devamı aşağıda?

O yıl 20 yaşına girmiştim ve hayatımın aşkını tanıdığım yıldı ve o kadar içten gönülden inanmışım ki bana ilerisi için evlenmeyi düşündürten birisiydi. O yıl deprem yaşadım gerçekten çok zordu ama onun varlığı beni ayakta tutuyordu o yüzden atlatamam zor olmadı. Bilmiyorum belki de o kadar mükemmel birisi değildi ama benim gönlümün sevme kapasitesinden midir artık bilmiyorum böyle sevgi içimden fazla fazla taşıyordu. Onu tanıdığım ve ona hayranlık duyduğum için hayat karşı bile pozitiftim cıvıl cıvıldım insanlara karşı içimde öyle bir enerji vardı ki o aşık olmanın verdiği enerji hissiyat harikaydı çünkü önceki tanıdığım insanın tam tersiydi ve her şekilde Allah bu kişiyi benim için getirmişti inanıyordum. Neyse biz 2 buçuk yıl kadar görüştük fakat kendisinin pasifliğinden umursamazlığından hatalarından dolayı geçen yıl Ekim ayında bitti ve ben o günden beri hayattan soğudum yaşamdan hiç zevk almıyorum yiyorum içiyorum ama yaşamıyorum hayat anlamım gitti beni hayata bağlayan insan gidince (ben onu terk etmek zorunda kaldım onun hareketleri buna sevk ediyordu ama çok çabaladım gitmemek için) haliyle değişmek zorunda kaldım beni cıvıl cıvıl bilenler artık tanıyamıyor beni. Ben de fake hesaptan milletle konuşuyorum kafam dağılsın diye ama olmuyor unutamıyorum kendimi tanıyamıyorum. Her gün yaşayamadıklarımıza ağlıyorum napacam?