Kendinizi bitkin bıkkın yorgun hissettiğiniz yeni bir çevre yeni arkadaşlıklar aramak istediğiniz an oldu mu?

Belki erkekler arasında dinamik farklıdır, emin değilim. Benim şu an izlediğim filme dair fikirlerimi anlatıp boş yapacağım tek arkadaşım yok. Neredeyse hepsine yazarlarsa yazarım.

Geneli başarısız, son zamanlarda sohbetinden keyif alıp konuşmak istediğim biri de yok. Sadece yalnızlığa üzülüyorum.

Gerçek arkadaşlık, aşk ve profesyonel sporcu olmanın belli bir yaşı var maalesef. Sonradan istesek de olmuyor.

Bilmem, şahsen dert ettiğim bir şey değil. Sadece gerçekten çabasız şekilde her şeyini paylaşan, bunu sürekli yapabilecek, her konuda ve gayet derinlemesine konuşup güveneceğim bir arkadaşım olsun isterdim. Yeri gelir travmaları deşerdik yeri gelir izlediğim gördüğüm bir şeye dair saatlerce boş yapardık. Şu an ben yazmasam yazacak arkadaşım yok, sormasam anlatmazlar bile kendilerini.

O bende yok işte, değerini bil. O insanlarla da sosyalleşebilirsin. Bende mesele artık samimi dahi gelmemeleri ve çabalamaktan yorulmam.

Belli bir yaştan sonra direkt çevrende ise menfaat durumuna açık, ben herkese görece uzak olmama rağmen bunu hissettiğim oluyor.

Tabi.

Ben iyi değilken yeni tanıdığım insanlara nasıl iyi gelebilirim ki

Modum yükseldiği an düzeldiğim an devam yani ama kötüysem başka insanlar benim gözüme batar

Kendimle de iyi olabilirim

Normal diyelim

Ama işte şu anda da öyle herkesle tanışasım yok kendi kendime yetebiliyorum yani :)

Teşekkürler