Sorun yokken biten ilişki: Duygularından emin olamayan biri geri döner mi?

Yaklaşık 3 ay süren bir ilişkim vardı. Bu arada ben onun ilk erkek arkadaşıydım; daha önce herhangi bir ilişki yaşamamıştı. Kendisi de bunu açıkça söylüyordu: “Ne hissetmem gerektiğini bilmiyorum, bu duygular bana yabancı.”

Başlangıçta her şey çok hızlı ve yoğun ilerledi. Sürekli görüşüyorduk, her gün konuşuyorduk, birlikte vakit geçirmekten mutluyduk. İlk zamanlarda daha çok arayan, görmek isteyen taraf genelde oydu.

Ben de zamanla doğal olarak şunu sormaya başladım:“Beni seviyor musun, bana karşı duyguların nasıl?”Aslında sadece sevildiğimi ve özlendiğimi duymak istedim. Yan yanayken iyiydik, vakit geçiriyorduk, davranışlarında kötü bir şey yoktu ama bunu sözlü olarak söylemiyordu.

Bu durum onda sorgulamaya yol açtı. Bana şunu söylemeye başladı:“Sen beni sevdiğini söylüyorsun ama ben sana sevgimi neden söyleyemiyorum?”“Seni seviyorum ama senin beni sevdiğin kadar yoğun hissetmiyorum.”“Belki bu bir alışkanlık.”“Çok hızlı ilerledik, birden ciddi bir ilişkinin içinde buldum kendimi.”“Duygularımdan emin olmadan devam etmek sana haksızlık.”

İlk 1 ayın sonunda ilk ayrılığı yaşadık. Sebep olarak “duygularımdan emin değilim” dedi. Daha sonra annesiyle konuştuğunu ve annesinin ona “hemen öyle büyük duygular oluşmaz, biraz zaman ver, tanı, Murat iyi birisi” dediğini anlattı. Hatta bana “bu kararı vermemde annemin de etkisi oldu ama ben de seni tanımak ve bu yola girmeyi istedim” diyerek tekrar denemek istediğini söyledi ve tekrar başladık.

Devam eden süreçte kavga, aldatma, saygısızlık gibi bir olay yaşamadık. Ama zamanla yine aynı noktaya geldi ve tekrar ayrılmak istedi.

Bir hafta boyunca hiç konuşmadık. O süreçte kendimi tutmaya çalıştım ve yazmadım. Fakat o hafta en yakın arkadaşına “kanka ben onu çok özledim” diye yazmış. Hatta beni rüyasında gördüğünü de söyledi. O hafta ben de dayanamayarak kapısına gittim ve yüz yüze görüştük. Yani yokluğumda beni özlediğini söylediği bir durum da oldu.

Buna rağmen aynı zamanda “eski halime dönmek istiyorum, artık düşünmek istemiyorum” da diyordu.

Dün akşam tekrar konuştuk. Bana “şu anda olması gereken bu, sen de kendi hayatına bak, benim yüzümden canını sıkma” dedi. “Senin üzülmeni görmek de benim canımı sıkıyor” dedi. Hatta “benim yüzümden sigara içme, kendini üzme” gibi şeyler söyledi. “Düşman değiliz, iyi ayrıldık. Olacağı varsa olur, nasibimizde varsa olur” şeklinde konuştu.

Ayrıca annesiyle de konuştum. Annesi bana “daha önce ilişki yaşamadığı için ne hissettiğini bilmiyor, kendisinden de emin değil. Evde de canı sıkkın, yüzü gülmüyor. Soruyorum bir şey yok diyor ama belli ki içinde yaşıyor” şeklinde şeyler söyledi.

Ben ilişkiyi sürdürmek isteyen taraftım. Yanında olmaya, destek olmaya çalıştım. Arkadaşları bile bana “sen elinden geleni yaptın, hatta fazlasını yaptın” dediler. Annesi de ayrıca “kafaya takma, seni üzmek istemiyor, demek ki duyguları seninki kadar yoğun değil” dedi.

Bu yüzden kafam daha da karıştı. Bir yandan beni özlediğini söylüyor ve beni üzmek istemediğini belirtiyor; kötü bir olay yok, beni kötü görmüyorlar. Ama diğer yandan ilişki yürümüyor.

Şu an iletişimi kestim ve geri çekildim.

Sizce bu gerçekten duygularından emin olamayan, ilk ilişkisini yaşayan birinin kararsızlığı mı, yoksa aslında sevmediği halde üzmemek için mi böyle davranıyor? Benim hiçbir şey yapmayıp onun adım atmasını beklemem mi doğru olur, yoksa bir süre sonra tekrar iletişim kurmalı mıyım?

Dışarıdan nasıl göründüğünü gerçekten merak ediyorum. Yorumlarınızı samimi şekilde paylaşırsanız çok sevinirim.

Olayı mümkün olduğunca tarafsız ve kronolojik anlatmaya çalıştım.