Sevilen insan güzelleşir, sevilmeyen insan komikleşir. Doğru mu?

Bence büyük ölçüde doğru.

İnsan sevildiğini hissettiğinde duruşu değişiyor; bakışı yumuşuyor, yüzü açılıyor, enerjisi güzelleşiyor. Bu da dışarıdan “güzel” diye algılanıyor zaten. Sevilmeyen ya da görülmeyen insan ise çoğu zaman kendini kabul ettirmek için mizaha, şakaya sığınıyor. Komikleşmek aslında bir savunma değil, bir tutunma hali.

Yani güzellik de komiklik de kalpten başlıyor; sebep çoğu zaman sevgi.

ilk dediğin doğru, kendine çeki düzen vermek istiyorsun sevilince daha güzel görünmek istiyorsun

Sevilmedigi için mi espri yapıyor yani. Ya da ortamda sevilmeyen birine insanlar sen çok komiksin mi diyorlar?

Yurdum insanı hiç sevilmemiş Demek ki herkes komik çünkü:))

Sevilmeyen aslında garibanlaşır da dışarıya komikmiş gibi gözükür

Sevilmeyen birinin komikleşeceğini düşünmüyorum. Bence bu bir tür savunma mekanizması geliştirme. Olumsuz duyguları şaka ile bir şekilde örtme gibi bir şey. Aslında uzun vadede zararlı bir durum bu.

Komikleşir mi bilmiyorum ama sevilen İnsan gerçekten güzelleşir.

Sevilmeye önem veren sevildikçe kendini seviyor

Dram hayatı bir yerden sonra gülmeyi de unutturuyor

Doğru.

Güzeli oynadırlar, Çirkini söyledirler.