Güzeller mi üzer, üzenler mi sevilir?

Aslında olamaz ve hatta olmaz. Çünkü; "Seven üzmez!". Aksi doğaya aykırıdır ve tıpkı insan bedeni uçar demek gibidir.

Çok iddali görünen bir söz olabilir ama bir kez de olsa, şöyle detaylıca düşünelim: Çok sevdiğiniz birisini niye üzersiniz ya da niye üzmek isteyesiniz ki; çok sevdiğiniz birisini? Bunların cevabı da sevgi ile düşünen bünyelerden çıkmaz. Belki sevgiyi araç olarak kullanan bir bünyeden çıkabilir bir cevap ama kimse de kendini bu konuma yerleştirmek istemez elbette.

"Oldu mu şimdi, tüm üzenleri sevgisizlikle suçlamak!" diyen olur belki diye biraz daha detaya inelim. Hepimizin varlığında sevmek olduğu kadar sevmemek de olduğuna göre, denge gereği ne kadar iyi insan isek o kadar da kötü insanız aynı zamanda. Sadece bu dengeyi yönetmek konusunda ne kadar başarılı olduğumuz bizi özel kılar. Bu yüzden SEVMEK bizim için İYİ olan olduğuna göre bunu dengemizin aydınlık tarafımıza yerleştiririz. Bu basit mantık ile devam edersek; ÜZMEK de yapısı gereği KÖTÜ olan grup içinde ve karanlık tarafımızda bulunur. Şimdi seven bir insan neden kötü taraftan bir parçayı alıp iyi olan tarafa yüklesin ki? Önem verdiği, özen gösterdiği, değerini bildiği tüm güzelliklere ters değil midir bu davranış?

"Ama bu haksızlık, insan zaman zaman kızar, sinirlenir, öfkelenir. Bunlar da insan olmanın bir parçasıdır. Bu kadar net çizgiyle ayıramazsın" diyen de olur ihtimalini göz ardı etmeyip bu düşünceler ile haksızlık yapmamaya özen göstermek gerek. Burda dikkat çekmek istenen netlik; insan nasıl taş yemez, kuş gibi kanatlanıp uçmaz, nefes almadan yaşayamaz sözlerindeki tartışılmaz gerçekliğin kendisidir. Sevmek de tartışmasızca üzmemeyi getirir, doğasıyla. Hiç bir gerekçe aksini savunmak için kullanılamaz. Bu biraz "yemesem de taşı alır ağzımda evirir çevirim, belli bir yüksekten atladığımda ya da zıpladığımda ayaklarım yerden kesildiği için uçuyor da sayılabilirim ve hatta bak nefesimi de tutabiliyorum" savunmalarındaki çaresizlik gibidir.

Kendini çok güzell/ yakışıklı gören ve "bulunmadık hint kumaşı" ayarında görenler üzer.(genelde)
Bir de, sevginin ne olduğunu hiç bilmeyen, birşey yapıp kendini kanıtlamadan ailesinden (sadece kendisi olduğu için) sevgi görmeyen insanlar, sevgiyi ve sevmeyi bilemiyorlar ve karşısına çıkan insan eğer sevmeyi bilmiyorsa, O'nun sevgisini alıp emip tükettikten sonra, aynı güzel ve tatlı sözlerle bir başkasına yöneliyor bu seferde bunun kanını emer gibi içini boşaltıyorlar..
İşte bu yüzden, apar topar fazla tanımadan biriyle evlenmek ve ondan bir sürü çocuk dünyaya getirmek için acele etmemek gerek.. sonrasında psikolojisi bozuk sorunlu bir bireyin çocukları da hayata sorunlu ve 2--0 yenik olarak başlıyor.