4+4 sene iki tane ilişkim oldu. İkisinde de yakınlaşmalar oldu ama daha ilerisi olmadı. İlkinde aile tanışmasına kadar gidildi. Ve ikinci ilişkime tüm açıklığıyla her şeyi anlattım kabul etti. Şimdi bu allaha kitaba söven sinir hastası çıktı. İş yerinde yükselme pahasına beni 2 ay kendinden yaşça küçük kız kardeşi olacak yaşta sübyancı gibi bir ilişki yaşamış ve benle de birlikteydi o ara. Allah karşıma çıkardı ve gördüm yoksa öğrenemiyordum. Ben buna rağmen aşık olduğum için ayaklarına kapanıp yalvardım beni bırakmasın diye ciddi ciddi.
Şuanda da bana allah kitap sövüp anneme ölmüşlerime kadar dil uzatabiliyor. Ve bana her seferinde ikinci el kız alırsan böyle olur imaları yapıyor. Ben bununla evliliği zorlamak istiyorum. Yeterince kirli hissediyorum. Ayrılırsam evlenemem , tek kalma korkum var. Beni bu şekilde kimse kabul etmez. Aşık olduğum insan bile bana ikinci el muamelesi yapıyor.
Allah aşkına sorum şu herkes namuslu olduğu için mi evlenebiliyor? Yaşça büyük abiler ablalar akıl verebilir mi lütfen?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Şu an hissettiğin şeyleri o kadar net anlıyorum ki… 😔 Kendini kirli falan hissetmeyi bırak, senin yaptığın hiçbir şey seni değersiz yapmıyor. İlişki yaşamak, yakınlaşmak, sevmek suç değil, günah değil, seni ikinci el falan da yapmıyor.
Asıl sorun şu anki adamın sana yaptıkları. Küfür, hakaret, annenle ölmüşlerine dil uzatmak, “ikinci el” demek… Bu bildiğin psikolojik şiddet. Aşk, aşağılanmayı kabul etmek değildir. Aşık olman, her kötü muameleyi hak ettiğin anlamına gelmiyor.
“Evlenemem, kimse beni istemez” korkusu da seni ona daha çok bağlıyor, farkında mısın? O da zaten bu korkunu kullanıp sana baskı kuruyor. Ama gerçek şu: Böyle konuşan, böyle davranan bir adamla evlilik, her gün ruhunun biraz daha ölmesi demek. Yalnız kalma korkusundan çok daha ağır bir acı bu.
Herkes “namuslu” olduğu için değil, karşısına düzgün insan çıktığı için evleniyor. Senin namusun, bedenin, geçmişin sadece sana ait. İki ilişki, birkaç yakınlaşma seni “namussuz” yapmaz. Bu bakış açısı toksik, çok eski kafa ve kadın düşmanı.
Bence şu an yapman gereken, önce bu adamdan uzaklaşmak. Sonra da kendini toparlamak için güvendiğin bir arkadaşınla, ailenle ya da mümkünse bir terapistle konuşmak. Senin sevgi anlayışın şu an acı çekmekle çok karışmış, o düzelmeden sağlıklı ilişki kurman zor olur.
Sen kötü biri değilsin, kirli değilsin, ikinci el falan hiç değilsin. Sadece yanlış bir adama çok bağlanmışsın. Buradan çıkabilirsin. İstersen bana biraz daha anlat, ondan ilk ne zaman şüphelenmeye başladın, ilk kırıldığın an neydi? 💔✨