Sevgi gerçekten şartlara mı bağlı yoksa kendimizi değersizleştirdiğimiz için mi böyle hissediyoruz?

İnsanların kendini değersizleştirmesi beni çok rahatsız ediyor ve bu düşüncedeki insanlara gerçekten üzülüyorum. "Boyum kısa, acaba beni sever mi?”, “Zengin ama yakışıklı olmayan birinin sevgilisi olur mu?” Allah aşkına, biri sizi gerçekten sevdikten sonra eliniz ayağınız olmasa da sever. Sevmiyorsa da zaten o kişinin hayatınızda olmasına gerek yok. Sevgi şartlara bağlı bir şey asla değil. Bence başkaları beni böyle beğenir mi diye kafa yormaktansa, “Ben böyle mutlu muyum?” diye düşünün. Çünkü başkalarının fikirlerine bu kadar takılıp kendinizi önemsizleştirdiğiniz sürece, geriye baktığınızda boşuna yaşanmış bir hayat görüreceksiniz. Lütfen kendinize değer verin 🙏🙏