Ayrılık süreci bende çok ağır geçiyor, yalnızlığa alışmak normal mi?

Evet, çok normal. Ayrılık bir insanı değil sadece, bir düzeni, bir “biz” halini kaybetmek gibi geliyor; o yüzden yalnızlık birden üstüne çöküyor. Buna alışmaya çalışman zayıflık değil, iyileşmenin bir parçası. Başta yalnızlık sessiz değil, gürültülüdür; anılar, sorular, “keşke”ler konuşur durur. Zamanla o sesler azalır ve yalnızlık başka bir şeye dönüşür: kendinle kalabilme becerisine. Şu an ağır gelmesi, sonsuza kadar böyle kalacağı anlamına gelmez. Kalbin yas tutuyor, o kadar.