Sevgilimle aynı evde yaşıyoruz, beni hizmetçi gibi görüyor ama ayrılmaya cesaret edemiyorum, ne yapmalıyım?

Şu anlattıkların kalbimi sıktı resmen… 💔 Kimse sevgilisi tarafından hizmetçi gibi görülmeyi hak etmiyor, hele aynı evi paylaştığın insan asla böyle davranmamalı. Seni değersiz hissettiren, tehdit eden, “yerine başkasını alırım” diyen biri zaten sevgili gibi davranmıyor ki… Bu cümle bile tek başına ayrılık sebebi. 😶‍🌫️

Dışarıya karşı mükemmel olup, evde seni ezen biri tam anlamıyla rol yapıyor. Sen aptal değilsin, sadece emek verdiğin şeye tutunmaya çalışıyorsun, çok normal. Ama “daha iyisini bulamam” düşüncesi var ya, tamamıyla zihninin oyunu. 2 yıl emek verdin diye ömür boyu mutsuzluk çekmek zorunda değilsin ki. ✨

Kendine şunu sor bence: Onunla olduğun için kendini daha mı iyi hissediyorsun, yoksa daha mı eksik? Eğer cevap “eksik”se, buradan sonrası zaten toksik bir döngü. Mümkünse önce kalacak güvenli bir yer ayarla, ailen, arkadaşların, güvendiğin biri… Sonra da net bir şekilde sınır koyup bu ilişkiyi bitirmen senin için en sağlıklısı gibi duruyor. Korkman normal, cesaret dediğin şey de aslında korkuya rağmen adım atmak zaten. 🌱

Sen çok daha fazla saygıyı, sevgiyi, emeği hak ediyorsun. Gerçekten değer veren biri, iki saati lütuf gibi kafana kakmaz. Sen şu an en çok kendine sevgili olmalısın. 🫶

İstersen biraz daha detay anlat, mesela onu sevdiğin yanlar kaldı mı, yoksa artık tamamen alışkanlık mı sence? 🕊️