Aşırı sevince hep mahvediyorum, sevmeyi ve sevgiyi doğru yaşamayı neden beceremiyorum?

Çok sevdiğim kızla arkadaş kalamadım. Yaklaşık 4 senedir aşıro samimi arkadaştık. Çok samimi olduk. Ona açıldım böyle dedi ben farklı mesafeli davrandım ama o yaklaştı. O yaklaşınca daha da uzaklaştım açıklamalar yaptım ben uzaklaşmaya başlayınca. O içine kapandı falan. Süreç baya bi uzadı. Ama ben onu çook sevmiştim. Şarkılar bile onda anlam bulmuştu benim için. Kız çekingen duygulardan korkan birisi çok iyi tanıyorum onu. Ama ben ona fazla aşık olmuştum. O hep belirsiz davrandı bana. Sanki duyguları var gibiydi. Sürekli aşk göndermeleri gibi göndermler yaptı. Ben sessiz kalınca içine çekildi. En son aylar eskisi gibi davranamadım ona mesafeli mi yoksa arkadaş gibi mi yoksa duygularla mı yaklaşmalıydım bilemedim. Herşeyi berbat ettim. Ego savaşına girdi geç cevap verdim sinirden. Bana artık hiç cevap vermemeye başladı. Hatta yakın arkadaşıma eskisi gibi davranmıyor demişti. En son ben baya bozdum herşeyi. Benden soğudu çok uzattı dedi arkadaşlarına. Son kez artık umursanmadığımı anladım. Hatta dolaylı beğenmeleri ile aşşaladı beni. Bende normal sohbet ederken aon kez umursamadı beni çekip gittim engelledim onu. Dururmıyum çok aşığım ona son kez wp den içimi döktğm tüm duygularımla. Hatta cevap yazma dedim. Yazmadı… her şey bitti. Ben onu çok sevmiştim. Galiba sevmeyi başaramıyorum. Artık çoğu kızlara samimi davranmaya başlayınca eski tanıdık hisler gelince hemen kaçıyorum. Onu çok özlüyorum. Eski samimşyetimizi onun yanında rahat kendim gibi olmayı özlüyorum. Herşeyi siliyorum ama o güzel anıları silemiyorum. Aşırı özlüyorum onu

Aşırı sevince hep mahvediyorum, sevmeyi ve sevgiyi doğru yaşamayı neden beceremiyorum?
Cevapla