Sevgilimin yanında rahat rahat konuşamıyorum?

Bende senin gibiydim bir zamanlar. Cok konuskan neseli cok gülem bir insanım, bazen onun yanın da öyle olamıyorum diye kendimi kötü hisseder kötü düsümcelere girerdim. Ya sogursa, ya bunalırsa vs. Ama sonradan dedim ki oda insan bende insanım kendim olamıyorsam kendimi sevmezsem zaten onunda beni sevmesini bekleyemem. Ama bunu sadece söyleyerek yapmadım uyguladım da. Aklıma ne geliyorsa söylemeye basladım, o birsey söyleyince hemen konusuyorum cevap veriyorum sacma dahi olsa cünkü onlar benim düsüncelerim ve fikirlerim. Önceden aklımdakileri veya icimdekileri söyleyemiyor cook kasılıyordum. Kendin olabilmek en büyük gösterge zaten. Ben kendimim, onun icin neden kendimden cıkayım ki? Rahatım şu an . Ne söylesem gülüyor egleniyoruz icimizden ne geliyorsa söylüyoruz. Ve ben böyle oldukca oda benim gibi olmaya basladı, aklına ne geliyorsa söylüyo sacmalıyo espri yapıyo falan. Canım sana tavsiyem bunu kendin basar, sadece söyleyerek degil yapıcam de ve uygula. Yapıcam deyipte yapamıyorum dersen zaten yapamazsın. Zorlansan bile bunu yapmaya calıs, pes edersen zafer elde edemezsin :) ilk asamada zorlanırsın belki ama zorluklar insanı yıldırıyosa herkes kolaya kacar. Senin birseyin eksik degil ki. Su dünyaya 1 kere geliyoruz kendin olamadıktan sonra neye yarar ki yasamak. Bosver amaaan kim hakkında ne düsünürse düsünsün, sen kendini bildikten sonra gerisi boos. Herkes seni isine geldigi gibi görür. Simdi aynaya gec ve kendine sunları söyle, "benim kimseden assagı kalır yanım yok, benden bir tane var su dünyada degerliyim kendimi iyi görüyorum ve iyiyim de, kimin ne dedigi ne düsündügü umurum da degil BEN benim ve bunu hic kimse degistiremez.." KENDİN OL CÜNKÜ PEK AZ İNSAN KENDİ OLMAYI BASARIYO :)