Bende sevilmek istiyorum ama adam akıllı kimse yok?

Ama bence asıl mesele, bu “sevilme döngüsüne” saplanıp kalmak. Yani “beni biri sevsin de eksikliğim dolsun” beklentisiyle yaşamak.

Günümüzde birçok insan sevgiyi bir ihtiyaç giderme aracı gibi görüyor. “Beni sevsin, beni tamamlansın, beni iyi hissettirsin” bakışı hâkim. Bu da sevgiyi ister istemez menfaat odaklı hâle getiriyor. Oysa gerçek sevgi böyle çalışmaz.

Sevgi, karşılık beklenerek yapılan bir şey değildir. Bir el feneri gibi düşün: Işığı karşı tarafa tutarsın. Sevgi karşılışıya verilen bir olgu.. beklentisizce ama …

Bu yüzden bence yapılması gereken şey şudur:

Sevilmeye değil, sevmeye odaklanmak. Kendini geliştirmek, kendi hayatını üst seviyeye taşımak, ailesiyle, işiyle, değerleriyle sağlam bir birey olmak. Topluma ailene sevdiklerine…. Işıl ışık parla

Sen böyle bir noktaya geldiğinde bir şey değişir

İyi insanlar sana çekilir, kötü niyetli insanlar zaten duramaz.

Ve en ilginci de şu olur: Sevgi beklemediğin hâlde, sevgi gelir. Hatta bazen “sevilmeme ihtimalin kalmaz”.

Sevmeyi bilen biri olduğunda, doğru insanlar zaten yolunu bulur. Sevilmeyi istediğinde o sevgi geldiğinde belki sen sevmeyi bilmediğini fark ettiğinde geç olabilr