Birine hemen kaygılı bağlanmayı nasıl bırakabilirim, ne yapmalıyım?

Hayatındaki stres ve belirsizlik bu durumu kesinlikle körüklüyor. Kendi hayatında kontrolü kaybettiğini hissettiğin anlarda, zihnin tutunacak bir dal arıyor ve hoşlandığın kişiyi bir can simidi gibi görüyor. Bütün mutluluk ve huzur ihtimalini tek bir kişiye yüklediğin için de o kişi sıradan bir flört olmaktan çıkıp senin için bir uyuşturucuya dönüşüyor.
​Yani aslında o kişiye değil, onun sana hissettirdiği o anlık kaçış hissine bağımlı hale geliyorsun. Hayatın zaten yolunda gitmediği için bütün yatırımını tek bir yere yapıyorsun; o gidince de elinde koca bir hiçlik kalıyor. Bu döngüyü kırmanın yolu, o kişiyi hayatının merkezinden indirip önce kendi hayatındaki o stresli boşlukları yamamaktan geçiyor. Kendi içinde tam olmayınca, başkasından gelen ilgi seni iyileştirmiyor, sadece kısa süreliğine uyuşturuyor

Üst üste gelen talihsizlikler insanın savunma mekanizmalarını çökerterek, zihni en ufak bir ilgiye bağımlı hale getirir. Hayatındaki o karmaşadan ve stresten kaçmak için birine tutunmak, aslında bir sevgi arayışı değil, sadece bir uyuşma isteğidir. Bütün dünya üzerine yıkılıyormuş gibi hissettiğin bir dönemde, birinin sana iyi gelmesi o kişiyi hayatının tek çıkış kapısı gibi görmene sebep olur; çünkü o giderse o stresli gerçeklikle tek başına kalmaktan korkarsın.
​Ancak bu durum seni manipülasyona ve yanlış insanlara karşı tamamen açık hale getirir. Yaralı bir ruh, yanlış birine sığındığında iyileşmez, sadece acısı katlanır. Şu an senin için asıl mesele o kişilere tutunmak değil, kendi hayatının enkazını tek başına kaldırmayı öğrenmektir. Kendini güçlendirmeden bir başkasına can simidi muamelesi yaptığın sürece, o simit her patladığında daha derine batarsın. Kendi huzurunu başkasının insafına bırakma; önce kendi hayatındaki fırtınayı dindir ki, bir başkasına sığınmak zorunda kalmadan, kendi gücünle ayakta kalabilesin.