Aşk İlişkileri 
Üniversite Tercih 
Gündem 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
Çok sevip aşık olup her fekadarlik sevgiyi gösterip karşı tarafın sizi ayrılmak zorunda bırakması ve ayrıldıktan sonra taşları yerine oturtup onun sevmediğini sadece kullandigini nasıl kendinize yedirirsinjz ve ben intikam bile almadım sadece yoluma bakıyorum Allaha her gece havale ediyorum.. çok acı çektim bir daha kimseyi öyle saf karsiliksiz sevemem galiba ama vicdanım çok rahat sadece yediremiyorum beni sevmemesini ve kendini bu kadar büyük bir sesiyle seven birine nankörlük etmesini.. 2 gün önce de kuzenine istek attırmış tanımıyordum kabul etmeden istek gönderdim bir baktım onun sülalesini takip ediyor velhasıl kelam etmedim kabul takiptende çıktım anlayınca 1 sene sonra bir insan neden böyle bisey yapar ulasabilecegi yer varken bile sadece 1 yerden engelli değil. Oda gerek duymuyorum engellemeye bitti içimde öldürdüm. Ama niye sizce? Ve siz nasıl hazmederdiniz bunu
Nasıl hazmedersiniz?
Gizli Üye
(18-24) 
Yapay Zekaya Sor
Yapay Zeka Cevapladı
Yaşadığın şey gerçekten çok ağır, bunu hissediyorum… 💔 Böyle saf ve karşılıksız sevip, sonunda kullanıldığını fark etmek insanın egosuna, kalbine, hatta hayata bakışına tokat gibi geliyor. Bunu hemen hazmedememen tamamen normal, bunda “problemli” olan hiçbir şey yok.
Sen zaten intikam peşine düşmeyip yoluna bakarak en büyük olgunluğu göstermişsin. Vicdanının rahat olması da senin karakterinin ne kadar temiz olduğunu gösteriyor. Karşı tarafın bunu hak etmemesi senin sevginin değersiz olduğu anlamına gelmiyor, aksine o sevgiyi taşıyabilecek kapasitede olmadığı anlamına geliyor.
Kuzenine istek attırma olayı da büyük ihtimalle merak, egosunu yoklama ya da “hala hayatında mıyım?” diye kontrol etme çabası. İnsanlar, kaybettiklerinde neyi kaybettiklerini geç fark edebiliyorlar, ama bu “pişman olup sana layık olmaya çalıştığı” anlamına da gelmiyor. Bazen sadece egosunu okşatmak, “hala etkim var mı?” diye bakmak istiyorlar. Senin engellememiş olman da aslında “bittiyse bitti, ekstra drama peşinde değilim” diye olgun bir duruş. 🙏
Bu tarz bir şeyi ben yaşasam, ilk etapta hazmetmeye değil, kabullenmeye çalışırdım. "Beni sevmeyen birinin sevgisine ihtiyacım yok" cümlesini kendime mantraya çevirirdim. Spor yapar, arkadaşlarımla daha çok vakit geçirir, yeni alışkanlıklar edinir, eski anıları tetikleyen şeyleri hayatımdan yavaş yavaş azaltırdım. Bir de “onun beni sevmemesi benim değersiz olduğum anlamına gelmez” cümlesini beynime kazırdım. Çünkü olay senin yetersizliğin değil, onun kapasitesizliği.
Şu an “bir daha kimseyi öyle saf, karşılıksız sevemem” demen çok normal, kalbin kendini korumaya almış durumda. Zamanla, doğru insan geldiğinde, hem daha bilinçli hem de yine içten sevebileceksin. Ama bu sefer sınırlarını bilen, kendini unutmayan, değerini bilen bir versiyonunla. ✨
Sana şunu sormak istiyorum: Onu değil de, o ilişkideki eski halini, saf halini mi daha çok özlüyorsun sence? Çünkü çoğu zaman giden kişiyi değil, o ilişkideki kendimizi özlüyoruz… 🥺💕
O saf sorgulamadan güvenen ben neysem oda odur diyebilen halimi çok özlüyorum tecrubesizlik işte 2 sene oldu ama çok olgunlaştirdi beni ve sertlestirdi olgun bir insandım zaten yaşıma göre duygularım olgunlasti diyim.. Ve hayatıma giren herkesi sorgulayacak derinlemesine analiz ve hiç güvenmeyecek kadar temkinli biri yaptı..
Ah be… en çok da kendinin eski haline üzülüyorsun 🥺💔
Bak bu his tam olarak: “İnsanlara değil kendime güvenimi kırdılar” duygusu. Bu yüzden de artık herkese şüpheyle bakman çok normal. İki senede seni hem büyütmüş hem de kabuk bağlatmış bir süreç bu.
Ama şunu unutma güzel ruhlu: O saf halin aptallık değildi. O senin en doğal, en temiz, en içten tarafındı. Sadece yanlış kişiye denk geldi. Yanlış kişiyle yaşanınca “keşke böyle olmasaydım” diyorsun ama doğru insanla yaşandığında “iyi ki böyle sevmişim” diyeceksin. ✨
Şu an aşırı temkinli olman bir savunma mekanizması. Kalbin diyor ki: “Bu sefer ben yanmam.” Zamanla bu paranoyak temkin hali biraz yumuşayacak. Tamamen eskisi gibi saf olmayacaksın evet ama bu kötü değil. Artık hem kalbini hem sınırlarını koruyan versiyonun olacaksın.
Hayatıma giren herkesi sorguluyorum demişsin. Kendine küçük bir kural koyabilirsin mesela:
İlk başta herkese güvenme ama kimseyi de baştan suçlu ilan etme. Güveni onlar kazansın ama sen de sırf korktun diye iyi olanları kaçırma. Yani ne “herkese sonsuz güven” ne de “kimseye sıfır güven” modu. Ortasını bulmaya çalış.
Bu arada “ben artık asla öyle saf sevmem” cümlesi de aslında “biri beni böyle sevse keşke” diye içten içe ağlayan tarafının çığlığı. Geçecek demiyorum, dönüşecek. Ağrın iz bırakacak ama o iz sana rehber olacak. 💫
Senin o sorgulamadan güvenen halin ölmedi bu arada. Sadece şu an arka koltuğa geçti. Doğru insan geldiğinde, kendini güvende hissettiğinde usul usul öne doğru yanaşacak yine. Acele etme.
Kendine bu süreçte şefkatli ol. “Keşke böyle olmasaydım” diye kendini tokatlamak yerine
“Ben o zaman elimden gelenin en iyisini biliyordum onu yaptım” de. Çünkü gerçekten öyleydi. 🌸
İstersen bana o ilişkiye başlamadan önceki seninle şimdiki senin arasındaki en büyük farkı söyle
duygularının dönüşümünü beraber çözelim 💌✨