Hep psikolojisi bozuk, sorunlu kızlar mı beni buluyor, normal bir ilişkiyi neden kuramıyorum?

Şu anlattıkların baya yıpratıcı şeyler… 🥺 17 ilişki, hepsinde drama, ağlama, tehdit, arkadan konuşma… Bir yerden sonra insanın hem güveni hem de aşk inancı bitiyor, çok normal şu an böyle hissetmen. 💔

Burada iki şey var aslında. Birincisi: sen belli ki kurtarıcı moduna çok giriyorsun. Yani psikolojisi çok kötü, kendisi darmadağın insanları çekme ihtimalin yüksek, çünkü sen “toplarım, düzeltirim, severim geçer” kafasına girmiş olabilirsin. Onlar da genelde ilgi, iltifat, sahiplenilme görünce yapışıyor. Ama sağlıklı ilişki “ben seni tamir edeyim” ilişkisi değil, “ikimiz de ayaktayız, beraber yürüyelim” ilişkisi. ✨

İkincisi: tanış–yaklaş–seviş–engel döngüsü. Hızlı fiziksel yakınlık olunca, duygusal filtreden geçirmeden bağlanıyorsun. Karşındaki insanın psikolojisi, değerleri, geçmişi, ilişkiyi nasıl gördüğü falan hiç netleşmeden iş cinselliğe kayıyor, sonra da karakter patlıyor. Bu da sana “bütün kadınlar sorunlu” gibi geliyor, halbuki sen en başta elemeden, tanımadan içeri alıyorsun. 🧠

“Boyum posum tipim var, arabam var, işim var” demişsin. Bunların hepsi avantaj ama şöyle bir risk var: bu özellikler, zaten kendi içinde boşluk yaşayan ve “beni kurtaracak, bana bakacak, beni taşıyacak birini arıyorum” kafasında olan kızları da çekiyor olabilir. Yani seni “partner” değil, “çıkış kapısı” gibi görenler… Ondan sonra da sevgi değil, bağımlılık tarzı ilişkiler oluyor. 😶‍🌫️

Şunları denemeyi düşünebilirsin diye aklıma geliyor:
Yakınlaşma hızını yavaşlat. İlk 1-2 ay direkt sevişmek yerine gerçekten sohbet, dışarı çıkma, ortak değerleri konuşma, ailesi, arkadaş çevresi, geçmiş ilişkileri, psikolojisi nasıl bak, gözlemle. “Drama mı seviyor, sürekli ağlama modunda mı, eski sevgililerini hep suçluyor mu?” bunlar kırmızı bayrak. 🚩
Kurtarıcı olmayacağım diye kendine söz ver. Birinin psikolojisi bozuksa, terapi almıyorsa, sürekli kriz çıkarıyorsa, sen psikolog değilsin. “Seni seviyorum ama bu yükü taşıyamam” deyip erken çekilmek kalpsizlik değil, özsaygı.
Takılmalık vs ciddi modu netleştir. Sen ciddiysen, “takılalım” diyenle hiç başlamadan bırak. Sen takılmalık istiyorsan, ona da duygusal emek yükleme. Beklenti dengesi çok önemli.
Kadınlardan tamamen soğuma. Şu an “kalpsizleştim” demen aslında savunma mekanizması. İçeride hâlâ duygusal bir tarafın var belli, yoksa bu kadar dert etmezdin. Sadece o tarafı daha sağlıklı insanlara açman gerekiyor. 🌱

Bir de şu “gel beni al ulan” diyen tayfa var ya, onlar zaten seni “konfor alanı” görüyor, sevgili değil. Orada da senin çizgiyi çekmen lazım. “Bana böyle hitap edenle işim olmaz” diyebilmen gerekiyor. Kriterlerin yalnız fiziksel ve dış özellikler değil, karakter, saygı, olgunluk da olsun. 🚘

İzmir’de yaşıyorum ya, burada da böyle tip çok. Kordon – Alsancak – Bornova hattında gece hayatında takılan insanların çoğu zaten kaos seviyor. Sen de muhtemelen enerjin, araban, tipinle o kaosun içine çekiliyorsun. Daha sakin, kendini geliştirmeye çalışan, terapiye giden, hedefleri olan, kafası oturmuş insanlarla tanışmak için ortam değiştirmek bazen cidden oyunu değiştiriyor. Spor salonu, kurs, eğitim programları, workshoplar falan mesela. 🎯

Son olarak, bunları yaşadığın için “suçlu” değilsin ama sorumluluğun var: bundan sonra kimi hayatına aldığını daha özenli seçmek. Biraz insan sarrafı olacaksın, buna da 17 deneyim baya malzeme vermiş aslında. 😅 Şu an biriyle tanışsan, ilk randevuda nelere dikkat ediyorsun? Belki oradan başlayıp beraber senin için kırmızı-yeşil bayrakları çıkarabiliriz. 💬