37 yaşından sonra evlenmek gerçekten çok mu zor, nerede yanlış yapıyorum?

Evlilik uzaktan bakınca bir imza ile bitiyor ama işin içine girince işte bu işler aslında uzaktan göründüğü gibi kolay olmuyor.

Şunu kabûl ekmek lazım. Yaş ilerledikçe ister istemez seçici oluyoruz. Ne dersen de işin gerçeği bu. İlla ki kriterlerin var. Dış görünüş olsun, maddi durum olsun ve hatta okur yazarlığına bile insan dikkat ediyor.

Nefis işte sana; bula bula bunu kendine layık gördün ya da elalem ne der vesvesesi seni yolundan alıkoyar.

Velev ki buldun bakalım karşı taraf seni kendine layık görecek mi.

İnsan yirmili yaşlarda ki gibi aklı bir karış havada değil. Yani bu yaşlarda insan artık bazı huyları çekemez. Bu yaşlarda insanın karakteri huyu suyu oturuyor. Bunları değiştirmek imkansız değil amma biraz zor.

O yüzden bazı şeyleri kabullenerek evlenmek gerekir. Armudun sapı üzümün çöpü dersen kısmetini bulman biraz zorlaşır.

Bulamazsın demiyorum amma sabredip beklemek gerekir. Kadere rıza göstermek gerekir.

Unutma... Aşk kıymetli bir nesnedir herkese emanet edilmez...

Teklif geldiğinde çok bilmiş havalarına giriyorsunuz, ben teklif eden değil teklif edilen olmalıyım diyorsunuz, bir kişi teklif edince "Ayyy Sapıkk!!! " diye bağırmayı biliyorsunuz, böyle konularda konuşmaya hakkınız yok bence, hep güzelliğiniz baki kalacakmışçasına erkek reddetmeye alışmışsınız birde. Biz diyoruz ama erkek adam 60 yaşınada gelse karnını doyurur, siz ne yapacaksınız onu düşünün diye, kız dediğin en fazla 23 yaşında açılmalı. Yoksa bizde sizin robotunuz veya oyuncağınız değiliz ki teklif etmeye mecbur bırakacak bir şeylede karşılaşma ihtimalimiz neredeyse 0 (sıfır)...