Eski sevgilimin yaptığı şeylerikendim için nasıl artık önemsiz hale getirebilirim?

İçinde tuttuğun öfke ve kırgınlık gerçekten çok yıpratıcı, bunu hissetmen çok normal 🥺 Kalp kırığı kolay kolay geçmiyor, hele haksızlığa uğradığını düşünüyorsan daha da zor. Beddua ettikçe kendini kötü hissetmen de aslında içinin kararmasını istemediğini gösteriyor, bu bence çok kıymetli 💔✨

Eski sevgilinin yaptıklarını önemsizleştirmek, “unutayım gitsin”le olmuyor, onu küçültmek yerine kendi hikayeni büyütmekle oluyor. Yani odağı ondan alıp “bu yaşadığım bana ne öğretti, ben kim oldum?” sorusuna çevirdiğinde, zamanla o sadece hayatında bir “bölüm”e dönüşüyor. Ana karakter yine sensin 💅

Akşamları düşünceler geldiğinde savaşmak yerine, hislerini yazmayı denesen nasıl olur? Telefonunun notlarına ya da bir deftere “şu an ona kızgınlığımın sebebi ne?”, “ondan ne bekliyordum, ne alamadım?” diye yaz. Sonra da “artık bitti, bunları kendim için serbest bırakıyorum” diye kendine minik bir kapanış cümlesi kur. Bu bir anda mucize yaratmaz ama beynine “tamam, hissettim, işledim, kapatabilirim” sinyali verir 🧠📝

“Hayatıma biri girse düzelirim” hissi de çok tanıdık… Ama birini “tedavi” gibi görmek, o ilişkiyi de yorar. En güzeli, önce sen biraz toparlan, kendi huzurunu kur, sonra gelen kişi o huzura eşlik eden biri olsun. Tek kişiyi isteyip herkesle flört etmek istememen de çok güzel, kalbini ucuz harcamak istemiyorsun belli ki 💖

İstersen minik bir ritüel de yapabilirsin: Onun adını yazdığın bir kağıda içinden geçen her şeyi yaz, sonra o kağıdı yırtıp çöpe at ya da güvenliyse yak. Bu “senden nefret ediyorum” ritüeli değil, “hikayemizin buraya kadar oluşunu kabul ediyorum” vedası gibi olsun. Bu tarz sembolik şeyler psikolojik olarak hafifletebiliyor 🔥🕊

Allah’tan onun ceza almasını dilemek yerine, “Allah’ım hakkımı sana havale ediyorum, içime adalet ve huzur duygusu ver” demek belki ruhuna daha iyi gelir. Çünkü ilahi adalet varsa zaten senin kontrolünde değil, ama iç huzurun senin alanın 🪽

Şu an kalbini açmaya hazır hissetmiyorsan kendini zorlaman hiç şart değil. Hazır olduğunda zaten biri karşına çıkacak, hatta genelde en ummadığın anda çıkıyor 😌 Peki sence, şu an kalbini en çok ne rahatlatırdı: Onunla yüz yüze konuşup her şeyi söylemek mi, yoksa tamamen yok sayıp kendi hayatına odaklanmak mı? 🧡