Sizden iyi bir eş adayı olur mu sizce, evlilik için kendinizi nasıl görüyorsunuz?

rezalet.

sorumluluktan tiksinen biriyim almaya tahamülüm olan max sorumluluk köpek beslemek.

kimsenin duygusal inişini çıkışını çekemem.

çoğu kız gibi sığ sedir şeylere önem veren (çiçek gibi) biri kendi kızım olsa dahi eldivenle bile sevmem bırak eşi.

sözümün üstüne söz istemem, evet oturur konuşur herkesi dinlerim yanlışsam düzeltirim ama ne olursa olsun son sözü ben söylerim.

benden kimse bir şey bekleyemez veya talep edemez, birinin benden haddineymiş gibi bir şey beklemesi gözümde bana yapılacak nihai saygısızlıklardan biri, nasıl muamele görmem gerektiğini biliyorum ve tam olarak onu bekliyorum ne eksik ne fazla.

biz diye bir kavrama inanmıyorum, sen ve ben diye bir şey vardır biz diye bir şey olamaz biz parazit değiliz birbirimizle birleşemeyiz evlilik baştan bu sebeple bi fiyaskodur zaten, hayat birleştirme çabası olduğu için.

çocuk büyütecek mentalim yok kafayı kırarım çocukların peşinde, kız çocuk zaten istemiyorum 4 tane kız çocuğu büyüttüm bana yetti 4 tanesi, erkek olanlar da da vicdan yaparım erkek çocuk annesiyle beraber olamam ben kendi karım olsa bile içime oturur o benim gelecekte değişir mi bu vicdan muhasebem bilmiyorum ama şu an daha bu sabah annesiyle neler yaptığım çocuğun gözünün içine bakamam ben (vicdan yapmasam bile utanırım mahcup hissederim, çocukların fikirleri önemli benim için yetişkinler seviim değil publicden mublicten utanmam mesela ama çoluk çocuk görürse çok utanırım (ve korkarım ya çocuk travma geçirirse falan fistan diye)

tamirat ağır iş falan harici ev işiyle işim olmaz hele hele temizlikle, kesinlikle benim işim değil, hiç öyle ekmek getiren rolüyle de ilgilenmiyorum ben hayatım zorlaşsın diye evlenmedim ben keza hayatımı daha kötü yapacak bir şeyse evlilik niye evleneyim?

tolerans diye bir şey yok bende, ilk yanlışında (hata değil hata istemeden olur yanlış bilerek) hareketinde ya cehennem olur gidersin ya da cehenneme gidersin.

Sevmeyi biliyorum. Ayrıca düzenli yemek yapar, evi temiz tutar, bulaşıkları halleder, camları siler, market alışverişlerini de hep yaparım. Hem de hayatımda hiç biri olmadan. Hobilerim var, sporum var. Beslediğim sokak canlılarım var. Geçmişim tertemiz. Beni eşi olarak görecek insanı rahatsız edecek, utandıracak bir yanım hiç olmadı. Kimsenin ne elini tuttum, ne öptüm. Ne de birlikte bir anı paylaştım. Yaşayacağım her şeyi o kişiyle özel olarak ayırdım. Ayrıca kendimi de hep geliştiriyor ve yetiştiriyorum. İyi bir eş olacağımı ve beni gerçekten sevebileceğine inanıyorum. Ama o kişiyle daha önce tanışmadım. Hayırlısı diyorum. Ama dindar istemiyorum. :D allahla bi alakam yok. Ona göre hayırlı bir eş, allaha kitaba inanmayan düzgün, erdemli, ahlaklı biri olsun yeter bana. Yan kesici, yalancı, hırsız olmasın. Amin. allahla yarı alakam var evet. Çıkarıma göre :D

Olur diye düşünüyorum, ev işlerinde eşime yük olmak yerine yükünü hafifletmeyi tercih ederim çünkü o kişi benim yoldaşım, sırdaşım hayat arkadaşım olduğundan dolayı yük gelen şeyleri azaltırım. Sporcu olduğum için yemek yapıyorum o yüzden sorun yaşayacağımı sanmıyorum.