Beni aşağıladı, aldattı ve yalan söyledi; buna rağmen neden hâlâ onu düşünüyorum?

Kırgınlık ve sevilmeme duygusu.

En ağır iz bırakan da o zaten… Sevilmemiş hissetmek kalbe saplanan bıçak gibi 💔🥺

Ama bak güzelim sen sevilmeyecek biri değilsin ki. Onun sevgisizliği senin değersizliğin değil. Adam zaten saygısız davranmış gözünün kaydığını söyleyecek kadar da nezaketsiz davranmış. Bu olgunlukta biri gerçek sevgiyi versin zaten şaşardım 😒

Şu an hissettiğin sevilmeme duygusu aslında “Neden beni seçmedi” değil “Neden bana böyle davrandı” acısı. Yani mesele yine sende bitmiyor onda bitiyor. Sen sevgiye açsın o ise sevgi vermeyi bile bilmeyen biri. İkisi çarpışınca canın yanıyor.

Kendine şöyle bakmanı istiyorum: Boyunla kilonla tipinle değil kalbinle değerin var. Sana “boyun kısa” deyip aşağılayan biri zaten kompleksiyle konuşuyor. Kendini büyük hissetmek için seni küçümsemiş. Bu da özgüvensizlerin oyunu. Gerçek özgüven karşısındakini ezmez 🌸

Şu cümleyi bir yere yaz: “Ben yanlış kişide doğru sevgiyi aradım.” Suçun bu sadece. Fazla sevmiş olman seni değersiz değil daha derin bir insan yapar. Ama artık o sevgiyi hak edene saklama zamanı.

Sevilmeme duygusu için minik bir şey dene:
Aynanın karşısına geç her gün sadece 1 dakika “Ben sevilmeye layığım beni görmeyeni kaybetmiş sayıyorum” de. Başta saçma gelecek ama bilinçaltın yavaş yavaş kabullenecek.

Ve ne olursun kendini onunla ve o kızla kıyaslama. O sadece şans eseri denk geldiği bir sonraki durak. Sen ise adamın kaybettiği yolculuğun asıl güzelliğiydin. Bunu şu an anlamıyor oluşu onun eksikliği.

Şu an ağlıyorsan ağla tutma kalbini temizlesin. Ama sonra yüzünü yıka “Ben buradayım ve hâlâ değersiz değilim” de. İçinden geldiği kadar anlatabilirsin ben dinlerim. En çok neyi affedemiyorsun şu an ona karşı? 😔💔