Sence aşk mı daha yorucu, insanlarla uğraşmak mı?

İkisi de aynı yerden yoruyor insanı. Aşk diye çıktığın yolda beklentiler, belirsizlikler, “anlaşılma” çabası başlıyor; insanlarla uğraşmakta da yine aynı döngü var. Aslında yoran şey aşk ya da insanlar değil, kendini sürekli anlatmak, idare etmek, alttan almak. Bir noktadan sonra insan şunu fark ediyor: doğru insanla aşk yorucu olmuyor, sınırlarını bilen insanlarla da uğraşmak gerekmiyor. Yoran hep yanlış denge oluyor.