Sevgilim asla olmayacak gibi hissediyorum, öğrenilmiş çaresizlik mi yaşıyorum yoksa gerçekten umursamıyor muyum?

185cm boyunda Ortalama 10 üzerinden 5-7 arası vereceğim bir tipim tipik bir içbatı anadolu insanıyım geniş omuzlu uzun boylu siyah saçlı buğday tenli siyah kalın kaşlı kahverengi gözlü ve badem göz şekli yani bi avantaj bide iri yapılı olmam vardır ekstra pek eklenecek bir şey yok belki bir devavantaj dişlerim olabilir çarpık dişliyim bide ama dişlerimi düzenli fırçalarım.

İlköğretimimde Dehb yüzünden dışlandım Lise de ise sorunlarımı çözdüm o zamanlar kız arkadaş edinme ve normal arkadaş çevresi edinme fırsatını ben reddettim güvenmediğim için üniversite de ise bunun hata olduğunu düşünüp dışa açılmaya karar verdim

yani başaramadım bu kez ama başaramama sebebim topluma girmek ve kaynaşmak için bazı tavizler vermek gerekiyor benliğimden ve o benliğimden vermeye hazır değilmişim henüz sonuçta

aslında bu yaşadığım 6 aylık süreci değerlendirdiğimde pek üzülmüyorum yani dürüst olmak gerekirse benim gibi bir erkeğim asla sevgilisi olmayacak ve dürüst olayim umursamıyorum pek fazla elbette çok isterim ama DEHB yüzünden bir süre sonra samimiyet kurduklarıma

karşı fazla konuşkan ve enerjik oluyorum o ise insanlar anlayamıyor genelde ilk başta soğuk sonra biranda sıcaklaşan model gibiyim. insanlar enerjime yetişemiyor rahatsız oluyor görünüşümle ilgili de dediğim gibi beni öne çıkaran pek birşeyim yok

açıkçası çoğunlukla bordo fluar ve gri kaban ceket ve siyah-kirli hafif gri pantolon giyip bot giyiyorum yani temelde en iyi görünüşümü sergilesem bile pek mümküniyatı olmuyor bide o var genelde toplum bildiğiniz heteroseküel iken ben sapioseküel ve demi-aseküel oluyorum

yani toplum klasik dış görünüş üzerinden çekicilik hissederken ben dış görünüş değil duygusal bağ ile zihinsel zeka ve uyum üzerinden iletişimi sağlıyorum

eh evet psikoloji, edebiyat, tarih, felsefe, sosyoloji, coğrafya, kültürlerarası medeniyet, dilbilimi, Teknoloji, Bilim, Anime, Video oyunları gibi gibi konular hakkında bilgim var ama beyler dürüst olayim kızları etkileyen şey dış görünüş

özellikle bide o var genelde ben kibarım ve amam amam masküelimlik yok yani yani evet soğanı masaya vurup yiyen değil bıçakla kesip yiyem kişiyim..

Kadınlar Kibar erkek görünce zaten direk beni arkadaş yerine koyuyor işin komik yanı bu arkadaşlar ben liseden beri devamlı kadın ağırlıklı ortamlardaydım dershane 11 kıza karşı 2 erkek vardır benle beraber Lise de 7 erkek 27 Kızdı Üniversitedeyim 3 erkek benle beraber 39 Kız

yani ve hepsinde öyle bir şey var ki tüm erkek çevrem benimle aynı ortamlar olanlar ilk 5 ay içinde sevgili buldu ben bulamadım.

evet acınası durumdayım ama artık üzülmüyorum bir kısım olarak taviz vermem gerekli değil mi sonuçta hitabet - belki öne çıkmak için spor - öyle olmasam da masküel sert kaba erkek - konuştuğum konuları daha gündelik sığ getirmem gerek

peki o halde onu yaptıktan sonra bana gerçekten duygusal bağ kurmanın anlamı kalıyor mu? kalmıyor yani ailem bana bastırıyor çevrem hala bakir olduğumu duyunca gülmekten yere düşüyor veya tuhaflıyorlar ama sanırım öyle

toplumu pek umursamıyorum. bu toplumu umursamayı bırakalı epey oldu sonuçta beni ittirebilecek tek güç toplum da yapmıyorsa ben kız arkadaş edinemem. yani flörtümde hiç olmadı o ayrı meslee bide flört yeteneklerim berbat

bu döngüye giriyorum bana ilgi duyarlar oluyor ama flörtüm yok flörtüm olmadığı için ilgi kesiliyor ilgi kesildiği için flört edemiyorum ve deneyimsiz kalıyorum ve kısırdöngü tabi ilgi duyanlar oluyor derken de bi selam falan yani abartmayalım

öyle.. nedense gecenin bu saatinde paylaşasım geldi

herkesin finalleri var allahh hepimize kolaylık versin

Sevgilim asla olmayacak gibi hissediyorum, öğrenilmiş çaresizlik mi yaşıyorum yoksa gerçekten umursamıyor muyum?
Cevapla