Sevilmek İsteyince Kendimi Kaybediyorum?

Son 6 ayın en yüksek alkol tüketimini yaşadım ve bunun bedelini hem fiziksel hem zihinsel olarak ağır ödedim. Hastanelik olmam, aslında bir sonuçtu. Asıl mesele, beni oraya götüren süreçti. Alkol benim için keyif değil; içimde yükselen huzursuzluğu, boşluk hissini ve kontrol edemediğim duyguları kısa süreliğine susturma yoluydu. Zamanla fark ettim ki bu döngünün küçük bir kısmı biyolojik, büyük kısmı duygusal. Sevilme ihtiyacımı bastıramadığım anlarda zihnim hızla kararıyor.

Kendimi "sevilecek biri" olduğuma ikna etmeye çalışıyor, yeteneklerimi, ilgilerimi birer kanıt gibi sunup neden hâlâ sevilmediğimi sorguluyorum. Bu sorgulama, bir noktadan sonra beni değersizlik ve umutsuzluk hissine sürüklüyor. Geçmişte tanıştığım bir kişi, zihnimde bir eşik yarattı. "Madem böyle biri hayatıma girdi, neden bir daha olmuyor?" düşüncesi beni başka ihtimallere kapattı. Zamanla bu, beklentilerimi gerçeklikten koparan bir takıntıya dönüştü.

İlgi gördüğümde yükselip, göremediğimde tamamen çöken bir hâle geldim. Bir süre sonra hayatımdaki her şeyi ikinci plana atıp tek bir meseleye sıkıştım: sevilmek. Bu da beni hem duygusal olarak tüketti hem de yanlış yatıştırma yollarına itti.


Aşk ilişkileri
Sevilmek İsteyince Kendimi Kaybediyorum?
Cevapla