KızlarSoruyor' um Bak.. Sevmek ve Sevilmenin Yaşamsal Bir Anlamı var mıdır?

Evet.. aslında hepimiz biraz benciliz deriz de neden? çünkü insan biraz bencildir zaten... puhaha dalga geçer gibi ama ironik
Bence asıl mesele bencil olmak değil... " ben bencil birsi değilim" diye yalan dola ile bencilliği yok saymaktır.

İnsan kendini düşünmeden sevemez ki.. bu her türlü açıdan doğasına ve doğa ya aykırıdır...
Peki gerçekten de
“Çıkarı olmadan seven var mı?”
Şimdi kalkıp ben birisinin yanında mutluluk ve huzur buluyorum ve zevk de alıyorum dediğin de... bu bir çıkar sayılır mı? ve hatta anlaşılmak, yalnız hissetmemek bir çıkar mıdır?
Eğer bunlar çıkar dan sayılıyorsa, insanın sevmemesi gerekir bence zaten...

Sorun bence çıkar ve verdiği kötü anlam da değil...
ama çıkar sevginin önüne geçiyor ise... dersek evet buna kesinlik ile katılırım.
Sevgi... hesap defteriyle yaşanmaz. Sevgi bozuluyorsa, sebebi sevginin bozulur olan bişey olmasından kaynaklı değildir.
yaşmayı bilemeden de hayatta kalmanın mümkün olması gibi...
evmeyi bilmeyen insanların sevgiyi kullanmaya çalışmasıdır bence.

“Sevmeyi bilen mi var?” Az var, doğru. Ama az olması hatta eser miktarda var olması bile olmadığı anlamına gelmiyor ise.
yani burada kötü sayılan ya da sayıılmacak olanı belirleyen ölçüt nedir?
bu durumda da karşılığını ölçülen sevgi de sevgi değildir olur bence..
Yani...
her şey nadir olduğunda değerli olmaz ama kıymetli olur.

Çıkarsız sevgi varsa ve anlatılıyor ise o bir masaldır bence
çünkü... İnsan sevdiğini kendine borç yazıyorsa, orada duygu değil ticaret vardır. Ama sevdiğini içinden gelerek yapıyorsa, orada hesap tutamaz ya da tutmalıdır.

O yüzden mesele sevmek ya da sevmemek değil. Mesele, sevgiyi kirletmeden insan kalabilmektir.

"Sevgi zor bulunur diye değil, insan kalmak zorlaştığı için kıymetli hale geldi."