Buluşmak isteyen birini nasıl kibarca reddederim?

Bak dostum, "kırmayayım" diye yalan söyleyerek aslında bu süreci hem kendine hem de ona işkenceye çeviriyorsun. Sen "şehir dışındayım" dediğinde o bunu bir reddediş değil, aşılması gereken teknik bir engel olarak görüyor; engel kalkınca da haliyle tekrar kapına dayanıyor. Senin "kibarlık" sandığın bu kaçamak cevaplar adamın umudunu besliyor ve ona "biraz daha zorlarsan olur" mesajı veriyor. Yani aslında dürüst olmayarak adama en büyük kötülüğü sen yapıyorsun.

Şimdi bu "mazeret uydurma" oyununu bırak ve net ol. Birini reddetmek için geçerli bir sebep sunmak zorunda değilsin; kararın karardır, tartışmaya açılmaz. Adama kısa ve net bir mesaj at: "Açık konuşmak gerekirse aramızda bir çekim hissetmiyorum ve bu işin arkadaşlıktan öteye gitmeyeceğini biliyorum; o yüzden buluşmamızın bir anlamı yok, seni de boşuna bekletmek istemem" de ve konuyu kapat. Bu mesajdan sonra gelecek "neden?" sorularına veya ikna çabalarına asla cevap verme. Gerçek nezaket, bir insanın vaktini olmayacak bir şey için harcamasına engel olmaktır; gerisi sadece kendi vicdanını rahatlatma çabasıdır.