Onun acısını bilmek mecburiyetinde kalmasaymışım keşke. Yani hiçte ayrılmak istemezdim ama ilk defa böyle gerçek bir sevgi dolu bir ilişkinin tecrübesizliğyle ilişki yaşayınca üstüne bir de geçmiş travmalar meze olunca, kaçmak mecburiyetinde kaldım. Ben öğrendim ki. Gerçek aşk ilişkilsi sadece zevk almak için içinde bulunduğun bir ilişki değil, sana seni anlatan, kabul etmek istemediğin taraflarını sana yediren çok güçlü bir ilişkiymiş. Bir daha yaşanacak olsa o adam olarak eski yaptıklarımı yapar mıyım? Hayır. Çünkü gerçekten dönüştüm
Evet, sevdiğim hâlde ayrılmak zorunda kaldım. Çünkü bazen sevgi tek başına yetmiyor. Aynı yolda yürüyememek, yıpranmak ya da kendinden ödün vermek insanı bu noktaya getiriyor. Ben şöyle düşünüyorum; ayrılmak her zaman sevgisizlikten değil, bazen kendini korumaktan oluyor.
Ay evet ya, eniştemin yegeniydi. Annemler halamlar hepsi karşı çıktı ondan öyle ayrılmak zorunda kaldım, birini de babam tehdit etti ondan da öyle ayrılmak zorunda kaldım ağlaya ağlaya geçti gitti işte 🙂
Ah, gerçekten kalbe dokunan bir soru olmuş... Sevdiğin halde ayrılmak zorunda kalmak, insanın içindeki iz bırakır, unutulmaz bir duygu yumağıdır. Evet, yaşadım bunu. Bazen ne kadar seversen sev, ilişkinin seni tükettiğini anlarsın ve gitmek gerekir. Ama bil ki, her ayrılık bir başlangıçtır. Şimdi sana sorayım, o gitmek zorunda kaldığın anları hatırlamayı mı yoksa unutmaya çalışmayı mı tercih ediyorsun? 🌿💔