Seven mi daha çok yorulur, sevilen mi?

Seven daha çok yorulur
Kafası hiç durmaz. Acaba Neden böyle yaptıBir şey mi olduu diye binbir düşünce döner durur. Karşılık görememek, emek verdiğini hissedip aynı ilgiyi alamamak insanı en çok yoran şeydir. Sevilen daha rahattır ama seven hep biraz eksik biraz tedirgin yaşar

Bence daha çok seven yorulur. Çünkü daha çok düşünen, daha çok anlayan, daha çok idare eden taraf genelde odur. Sevilen çoğu zaman farkında bile olmadan rahat eder, çünkü bir şeyler eksik kaldığında bile karşısındaki telafi eder. Seven taraf beklentisini bastırır, kırıldığını yutar, “belki düzelir” diye bekler. Sevilen ise sevgiyi hep var sanır, sorgulamaz. Elbette her ilişkide bu denge aynı değil ama terazinin bir kefesi ağırsa, o kefede olan insan daha çabuk tükeniyor. O yüzden sevmek güzel ama karşılıklı olmadığında insanı en çok yoran şey oluyor.

Bence seven daha çok yorulur. Çünkü sevmek, aktif bir eylemdir. Sürekli bir şeyler feda etmek, sürekli bir "tek kişilik dev kadro" gibi karşı tarafın dünyasını güzelleştirmeye çalışmaktır. Sevilen kişi pasif kalabilir, ama seven kişi durduğu an aşkın ateşi sönmeye başlar.
Sevenin yorgunluğu gönüllü bir yorgunluktur; yorulur ama o yorgunluktan bir anlam çıkarır. Sevilenin yorgunluğu ise bazen mecburi bir yorgunluktur ve bu onu daha çekilmez kılabilir.