İnsan en çok severken mi yorulur?

Merhaba,

Aslında insanlar doğumdan ölüme kadar hayatının her anında fazlasıyla kendilerini yorgun hissederler bunu sadece Aşk ilişkileri ile ilgisi olduğunu düşünmüyorum yani bunu sadece Aşk ilişkileri ile ilgilendirme doğru bir yaklaşım değildir. Ama bu konuyu Aşk ilişkileri olarak ele alacak olursak Evet insan en çok severken yorulur, Çünkü aşk hayatında insanlar sevdikleri insanlara karşı birtakım tavizler vererek ve kendinden ödün vererek yaklaşmayı tercih ederler. Aman ben onu seviyorum O üzülmesin aman ona şu olmasın aman bu onu bu olmasın diyerek kendimizden verdiğimiz tavizler yüzünden zaman içinde kendimizin değerinin kalmadığını fark ederiz ve aslında Kendi değerimizi kendi kendi elimizde getirdiğimizin farkına varırız. Bunun sonucu olarak da en çok insan severken değil insan severken aklını kullan mamasından kaynaklanır, Çünkü genel olarak insanlar sadece Aşk ilişkilerinde duygusal ve aşk olarak yani kalp olarak sevmekten yana olduklarını düşünüyorlar, ama aşk bir yerde mantık gerektirir bir yerde insanların düzgün bir fikir sahibi olmasını hayat şartlarını göz önünde bulundurulmasını, hayatını almış olduğu insanla gerçekten mutlu olup olmayacağını bilmesini gerektirir. Bu devirde bakıyorsunuz herkesin ağzında bir aşk seni seviyorum Senin için ölüyorum senin için her şeyi yaparım şu bu kelimeleri çok fazla kullanılıyor, ama daha sonrasında bundan birkaç ay sonra hatta belki 1 sene sonra bakıyorsunuz ki karşınızda olan insan bambaşka bir insan haline geliyor hani o sizin için sevip ölüp biten insanlar var ya zaman sonra hayatınızdan öyle bir çıkıyor ki sanki sizin 40 yıllık düşmanınız gibi size davranıyor. Bu yüzden Evet insan en çok severken yorulur çünkü en çok kendinden taviz vermek ister kaybetmemek için kendini kaybeder insanları hayatından çıkarmamak için kendisini çileden çıkarır, Bu yüzden de insan hem severken yorulur hem kendi düşüncelerini kendi değerini kendi mantığını bir kenara bırakarak hareket ettiği için yorulur, maalesef insan olarak bizim en büyük hatamız kendi değerimizi başka insanların yanında düşürmekten kaynaklanır. Üç günlük dünyada insanlara bir ömürlük değer vermek kendi değerimizin sıfıra hatta eksileri inmesine neden olur, bu yüzden de insan zaman sonra yorulur ve aşka inanmadığını söyler.

Aslında severken değilde, bu sevgiyi tek taraflı beslemeye ve ayakta tutmaya çalışırken yorulur. Sonra bir gün tükenir, güçten düşer ve nihayet artık vaz geçer.