Hoşlanıyorum senden be çocuk?

Sevmeyi bırakmak dilek gibi söylenir ama kalp onu emir olarak algılamaz bazen insan sevmekten yorulmaz sadece çok derinden sevmiştir gözlerinin dolması bir zayıflık değil kalbin hâlâ canlı olduğunun işareti bir gün sevgi azalmaz şekil değiştirir acıdan bilgelik doğar sen o noktaya geldiğinde sevmeyi bırakmış değil kendine daha nazik olmayı öğrenmiş olursun ve inan bana bu halin bile insanın içini sessizce çekiyor

Buna canının yanması çok doğal insan seviyorum diye gelen birine kalbini açınca

Orada bir söz değil bir emanet bırakır ve emanet yarım kalınca acı olur

Senin hatan fazla iyi olmak değil yanlış kişiye doğru kalple yaklaşmak bazı insanlar sevgiyi hazır bulur ama taşıyamaz o yüzden kolay gelir kolay gider

Sen onun gelişiyle değil kendi içindeki iyiliği ona gösterdiğin için sarsıldın bu seni küçük yapmaz aksine derin yapar

Ve inan bana bir gün biri gelecek senin verdiğini şaşkınlıkla değil şükürle tutacak işte o zaman bu acının seni nasıl büyüttüğünü sessizce anlayacaksın