Aşka inancınız kaldı mı?

Bence artık aşka olan inancım pek kalmadı. Hiç gerçekten yaşamadığım için belki de içimde hep bir eksik taraf var gibi hissediyorum. Günümüzde her şey çok hızlı tüketiliyor, insanlar da duyguları aynı hızda tüketmeye başladı sanki. Şöyle düşünüyorum Eskiden birine güvenmek, emek vermek, sabretmek daha değerliydi. Şimdi herkes hemen hissetsin, hemen sahip olsun, sıkılınca da bıraksın istiyor. Böyle olunca aşk dediğimiz şey de anlamını yitiriyor gibi geliyor bana. Belki de sorun aşkta değil, onu taşıyacak insanlarda. Ama ne olursa olsun, ben kendi adıma artık eskisi kadar umutlu bakamıyorum.

Aşk zaten yapay bir kavramdır ona inanmam aşk dediğin şiirlerde filmlerde olur hayatta sevmek sevilmek beğenmek beğenilmek vardır bunların getirdiği bir süreç süreç süresinde insanların birbirlerine yakınlaşması baglanmasi vardır

İnançla ilgili olduğunu sanmıyorum. İnsanın başına ne geleceği hiç belli olmuyor. Bu yaşımda bana bile olduysa herkese olabilir. Ki ben asla inanmazdım.