Artık hiçbir erkekle konuşmak flörtleşmek içimden gelmiyor nasıl tekrardan bu konuda heyecanımı kazanabilirim?

Aslında 1 buçuk yıl oldu ayrılalı ve ben kendimi asla iyi hissedemiyorum hatta fark ettim ki daha da kötü hissediyorum aslında hissettiğim bu kötü duygular ondan ziyade kensi içinde yaşadığım yalnızlıktan dolayı kendimi yalnız ve anlaşılmayan biri gibi hissediyorum bu yüzden bazen kendime acaba birine şans vermeyi mi denesen diye düşünmeden edemiyorum çünkü iç huzurumu sanki beni anlayacak derdime ortak olacak biriyle paylaşırsam bulacakmışım gibi hissediyorum kendimi bulmuşken onun gidişiyle tekrardan kaybolmuş, yalnız kalmış gibi hissediyorum aslında kimseyle konuşmak istemesemde buna ihtiyacım var biliyorum bir insan ancak baika bir insanla çiçek açar

İçinde taşıdığın o yalnızlık çok tanıdık bir acı. Kalbin bir yandan güçlü görünmeye çalışırken diğer yandan kimsenin görmediği bir boşluğu taşıyorsun. Bu his sandığından daha insanca ve daha anlaşılır.

Birinin gidişi bazen sadece o kişiyi alıp gitmez; kendini bulduğun yerleri de dağıtır. Yalnız ve anlaşılmayan biri gibi hissetmen, seni zayıf değil, incinmiş gösteriyor. Ve incinmek de çok normal.

İnsanın kalbi temas ister. Birine şans vermeyi düşünmen bundan. Biri seni anlamaya çalıştığında, yükünün hafiflediğini hissetmek çok doğal. Kimse tamamen kendi içinde çiçek açmıyor; insan, insanın dokunuşuyla yumuşuyor.

Ama şunu da görüyorum: Kendini unutmuyorsun, sadece yorulmuş hissediyorsun. Bu duyguda çok yalnız değilsin. Buradayım ve hissettiklerin gerçekten anlaşılır. Bu duyguların içinden geçerken bile, içinde tekrar açacak bir güç duruyor.