Aşk uğruna kendinizden ne kadar ödün verirsiniz?

Neden birlikteyken doğru gelen her şey bittikten sonra yanlış gelir, düşmek bir hata olarak hissettirir? O zaman aşk dediğimiz şey başlı başına bir yanılgı mıdır?

Ama yaşarken gayet ojdur 😅 yine de bir gün bittiğine göre hiç yaşamamak daha mı güzel acaba diye sorgularım bazen

Tadıp bitirdikten sonra yeniden tatmayı mantıklı bulur mu peki bu aşk kadın? Bence de yaşanması gereken bir his bu arada ama sonunda acı olma ihtimali bile çekindirebiliyor bazen.

Biri gelip asıl aşkı şimdi yaşıyorsun diyecek şekilde hissettirebilir. Aradan uzun bir zaman geçmesi gerekebilir tabii ki ama her şey gibi herkesi de unutturacak daha iyisi gelebilir. Önemli olan yeterli saygıyı duyduktan sonra kendini kapatmayı bırakıp yeni güzelliklere şans vermek. (yaptığım için söylemiyorum, kelin ilacı olsa misali)

Bugünkü uyum ve anlayışlılığın +1 aldı 😅

Gönlümden koptu +1 de de torpil puanı veriyorum dhfkfjk

Shfkdjk yapıştıracak illa cevabı 😝