Evlendiğimden beridir hiçbir arkadaşımla görüşmedim ve bu sizce mantıklı mı?

Sadece benden büyük teyzem var o olmasa herhalde kafayı yerim

Kuzenlerim var ama arkadaşlarimdan beterler o yüzden güvenmiyorum ve konuşmuyorum ablamla bile yakın değilim ablam eskiden beri öyle can ciğer olan biri olmadi bir teyzem sıcak biri o yüzden aciliyorum ona

Ablam kucuklukten beri güzellik takıntısı olan biriydi ve beni sevmezdi hep güzel genler onun diye dislardi atandıktan sonra benle arasını düzeltti belki de artık olgunluk mu diyeyim kuzenim de sürekli ona uymami isteyen egoist biriydi sürekli beni Altan Altan asagilardi ama iyi niyetliymis gibi söylerdi evleneceğimi duymasına rağmen hayırlısı olsun bile demedi hiçbir şeye gelmedi ben de onu kökten sildim altı yıllık arkadaism da okuldan bir erkek arkadaşımi beğendi bizi yap dedi yaptım sonrası arkamdan çevirdiği igrneclikleri bana anlatmayıp erkekle arkadaşlığımı bitirdikten sonra sana bunları bunları demişti diyip iş işten geçtikten sonra sözde iyiligimi düşünen bir erkek uğruna satan biriydi

Çok arkadaş vukuati var anlatsam hepsi birbirinden beter

Ablamla konuşuyorum ama samimi değilim sadece yani disarda herkes ablasıyla dost gibi ben hiçbir zman öyle olmadım ablam da bana öyle olmadı o yüzden belli bir yaştan sonra yabancı olduğun bu durumdan ötürü böyle bir şey beklemem sadece polyanacilik oluyor maalesef

Abla çok zorbaladi beni öyle böyle değil hâlâ da aynı aslında yan yana gelince direk kaşın yamuk saçın kötü giyinmesini bilmiyorsun falan sürekli eleştiren biri uzaktayken daha iyiyiz farklı sehirlerdeyiz

Defalarca konuştuk açıkçası değişen bir şey yok o yüzden onu olduğu gibi kabul ediyorum annem baskın babam pasif biri evde babamın pek rolü olmadı bizi aile çok karışık hiç o topa girmek istemiyorum açıkçası huyları ellisinden sonra değişti ikisininde olumlu yönden ama işte keşke geçmişte suanki halleri olsaydi