Arkadaşlar biraz dertleşebilir miyiz farklı kişilerin görüşlerini almak istiyorum?

Gerçekten seven bir adam karşılaştığı ilk zorlukta bırakır mı sevdiğinin ellerini? Yoksa hiç mi sevmemiştir? Arkadaşlar yani ben çok güzel bir ilişkinin içindeydim aileler tanışacaktı bütün ailesi beni biliyordu kendi aramızda yüzük dahi takıyorduk. Ben çok anlayışlı herkese güler yüz gösteren dışarıdan bakıldığında çok saygılı bir insanım gerçekten bile isteye kimsenin kalbini de kırmam, kıramam. Saflık gibi bir durum değil yanlış anlamayın bu durumu. Kendisi askerdi ankaralıyız her ikimizde burada da eğitimini alıyordu dediğim gibi her şey yolundaydı beni gerçekten sevdiğini ben anlıyordum onun gözlerinden hareketlerinden. Zaman geldi geçti atanacağı zamana geldi ben ne kadar o gidecek diye üzülüyorsam o da beni o kadar teselli ederdi bi kaç dakika kendi kendime dalıp düşünmemi bile istemezdi hele ağlamamı hiç. Gel git zaman atandı beyimiz vedalaştık ağladık sarıldık ve gitti. 20 gün geçmedi sorunlar başladı ama tatlı baş edilebilecek sorunlar üstesinden de geliyorduk özlediğini de söylüyodu ama mesleğinin iş yoğunluğu çok olduğu için elbette az konuşuyorduk ama bu benim için sorun değildi problem etmedim hiç zaten yeni bir hayata adapte olmaya çalışıyor iş yükü fazla diye. Sonra birden bana bitirmek istediğini söyledi, beni böyle bir hayata sürüklemek istemediğini söyledi ben ne kadar bunları göze aldım desem de benle beraber ağladı ama bıraktı beni. Ardından ailesi ile birlikte beni takipten çıkarmışlar sanki ben ona ihanet etmişim gibi:) ben onu terk etmişim gibi:) sonra 10-15 kız ekledi sonra geri çıkardı hepsini bende her yerden engelledim kendisini. İnanın Allah'a sığınmaktan başka bir şey gelmiyor elimden ama çok üzülüyorum. Ben baş edemiyorum kafamdaki bu düşüncelerle herhangi biri ile istişare etmek istiyorum tanımadığım insanlar bu konu hakkında ne düşünüyor merak ediyorum. Teşekkür ederim şimdiden herkese