Bitmek üzere olan bir aşk ilişki de önce kim adım atmalı ve neden?

Bence bitmek üzere olan bir ilişkide önce kim adım atmalı sorusu, “kim daha çok seviyor” ya da “kim daha çok haklı” meselesi değil… kim içinde gerçekten hâlâ bir şey hissediyorsa, kim keşke konuşsaydık demek istemiyorsa, o atmalı. Ama bunu böyle teoride söylemek kolay tabii. Ben bunu kendi üzerimde çok net yaşadım. Bir keresinde ilişkim tam böyle sürünüyordu… konuşmalar kısalmış, aramalar seyrekleşmiş, mesajlar “tamam” seviyesine düşmüştü. O kadar gurur yapmıştım ki “İlk ben adım atmam, o gelsin” diye kendimi kasıyordum. Ama içeride bir yanım biliyordu: Eğer onu gerçekten kaybetmek istemiyorsan, bu gurur seni korumuyor; tam tersi seni yalnız bırakıyor. Bir akşam dayanamadım, iki saat telefona bakıp durduktan sonra “Konuşalım mı?” diye mesaj attım. Garip şekilde, o da aynı şeyi bekliyormuş. “Ben de yazacaktım” dedi. O konuşma olmasaydı belki ilişki orada bitecekti. Sonuç iyi mi bitti? Hayır. Yine bitmesi gereken yerde bitti. Ama en azından içimde “Keşke konuşsaydım” pişmanlığı kalmadı.

Bunda kadin veya erkek ayrımı olması gerektiğini düşünmüyorum askta gurur olmaz çünkü. Bitme aşamasına geldiyse geri dönüşü olmaz. O yüzden bir taraf konuşup sağlıklı bir şekilde son vermelidir.