Aldatılmak zor değil, sarsmamalı bile.. Bana göre zor olan; bazen birini hâlâ severken ondan vazgeçmek, bazen de birinin değişmeyeceğini bile bile umut etmeye devam etmek; kimi zaman aslında hiç sevilmediğini fark etmek, kimi zaman da değer verdiğin biri için savaşırken yalnız kaldığını görmek oluyor. Bir yandan keşke dememek için çabalarken yine de geç kaldığını anlamak acıtıyor, bir yandan da başkalarına gösterdiğin sadakati kendine gösteremediğini fark etmek insanı içten içe çok daha derin yaralıyor.
Muhakkak ki acıdır ancak bunu bu kadar dramatize etmenin anlamı yok. Hala burada aldatılmamış o kadar insan var ki, bu aldatma konusunu işleye işleye, gerçekten bir gün aldatıldığında 10 kat acı çekecek.
Şunu asla unutmayın. Çirkinsiniz diye aldatılmıyorsunuz. Bir başkasınım yerine tercih edilmiyorsunuz. Kişinin kendi kararı sorumluluğu. Bunu yapan o, ancak üzülen neden aldatılan oluyor, bunu anlamak güç. Bunu böyle okuyun lütfen.
Ufkun genişlesin diye yazayım. Bir ömür sinir felci hasta olarak geçirmek zorunda kalırsan, en temel ihtiyaçlarını bile başkalarının yerine getirdiğini düşün, sadece görebiliyor, duyabiliyorsun fakat gözlerini oynatmaktan başka bir şey yapamıyorsun. Tabiiki bu yorum çok insafsızca oldu. Birde böyle düşün.
Bana göre, sevdiğin birinin sevgisizliği hissettirmesi ya da ilgisizliği aldatılmaktan bile daha zor… O boşluk hissi ve değer görmeme duygusu insanı çok yıpratıyor. Çünkü sevmediğini ya da bağlarının koptuğunu görmek, bir ihanetten daha farklı bir tür yara açıyor. Sence aldatılmaktan daha zor bir şey var mı? 💔
Bazı kişiler için çok önemsiz bir şey çünkü aslında hayatındkai kişiyi tam olarak sevmeyip bi çıkar için beraberler işte maddiyat vs ya da kendisi de öyle olduğu için normla geliyor
Bayramda para biriktirip gittiğin genelevde dalganın heyecandan kaplumbağa kafası gibi içe göçmesi. Hem para * oluyor hem kendini sorguluyorsun, çok daha kötü bence.