İlk kez sevgili yaptım çocuk narsist, ruh hastası çıktı galiba, her gün üzüyor ama güya çok seviyor, delirtecek amacı ne?

Her gün aşkım, bebeğim, sevgilim, birtanem diye dört dönüyor etrafımda, deli gibi ilgi veriyor sonra da boktan bir sebepten ötürü kavga çıkarıyor, trip atıyor, suçlu benmişim gibi davranıyor halbuki yemin ederim hep altan alıyorum, özür diliyorum, şebeklik yapıyorum.

Öfkesi saman alevinden yaman derler ya öyle bir tip, sonra hiçbir şey olmamış gibi sevecen davranıyor. Bu arada tipi fena değil ama çok özgüvenli, kendini beğenen bir insan, hatta aslında benim tarzım değildi ama etrafındaki kızlar bunu öyle bir şişirmiş ki benim de bundan önce hiç sevgilim olmadı, flört döneminde iltifat etmeye alışkın değilim sonuçta konuştuğum ilk erkeklerdendi ama ısrarla iltifat etmem için çabalıyordu etmedikçe de içten içe deliriyordu yani bana söylemese de anlıyordum. Acaba hırs yaptı diğer her kızın buna yakışıklısın dediği ama benim demediğim için mi böyle davranıyor. O beni çok güzel buluyor bu arada aşağılık kompleksi mi yaptı ben beğenmedim diye mesela. 26 yaşındayım çok sevgilim oldu ama ilk kez böylesi oldu der hep.

Karakterine düşmüştüm ilk başta ama adamın içinde iki insan yaşıyor gibi korkuyorum, eskiden huzur verirdi, saatlerce güldürürdü, şimdi hep üzüyor, o bilmese de gizli gizli ağlıyorum çünkü ilk kez sevdim maalesef. Aşırı bağlandım bunu da biliyor sabrımı mı sınıyor. Bu arada ailesel sorunları da var ondan dolayı hep stresli, her ne kadar üzülmüyorum dese de aşırı takıyor farkındayım, ona sinirlenip içine atıp atıp benden mi çıkarıyor üzüntüsünü.

Hayal gibi gelen adamın içinde toksik bir kişilik gizliymiş onu anladım ama derdi ne anlamıyorum