Sevgi arsızı, sevilmeye doyamayan ama sevmeyi tam olarak bilmeyen insanlardır. Onlar için ilgi, bir ihtiyaç değil neredeyse nefes gibidir. Her bakışta onay, her kelimede değer ararlar. Sevilmediklerinde değil, fark edilmediklerinde eksilirler. Kalpleri kırılgandır ama susmazlar, hep daha fazlasını isterler çünkü içinde bir boşluk taşırlar. O boşluk ne kadar doldurulsa da yetmez, çünkü aslında özledikleri şey sevgiden çok, kendilerini sevilmeye layık hissetmektir.
kalbi yorgun ama hâlâ inanan, biraz kırılmış ama hâlâ umut eden kişidir. Sevgiye aç olduğu kadar, sevgiyi en derin haliyle verebilecek kadar da doludur aslında.