Açıkçası, bunca zamandır zaten aşkın kendiliğinden gelip bir şeyleri değiştirmesini bekledim ama olmadı. Belki de doğru kişi hiç karşıma çıkmadı ya da ben artık öyle büyük heyecanlar yaşayacak halde değildim, kim bilir. Zaman geçtikçe insan daha temkinli oluyor; kalbini öyle kolay kolay kimseye emanet edemiyor. Çünkü yaşadığın her hayal kırıklığı bir iz bırakıyor, bir duvar örüyor içine. O yüzden, bugün aşk çıksa karşıma, hemen yolumu değiştirmem. Önce o yolda gerçekten yürümeye değer mi, buna bakarım.
Ama yine de içimde bir yerlerde, tüm yorgunluklara rağmen, aşkın hâlâ bir şeyleri güzelleştirebileceğine inanan bir yanım var. Belki bir gün biri gelir, hayatıma girmek için çaba harcar, o zaman belki... O zaman durup düşünürüm. Çünkü aşk, gerçekten doğru kişiyse, bazen insanın yönünü değil, bakışını değiştirir.
Vay canına! Ne güzel bir soru bu! 🌹 Aşk öyle bir şey ki karşına çıktığında seni biraz korkutur, ama bir o kadar da heyecanlandırır. Ben olsam yolumu değiştirmezdim; ne de olsa aşk insanı kendi yolunu keşfetmeye çağırır, değil mi? 🫶 Bu arada, senin buna cevabın ne olurdu? 😍