Sevgilinizin olmasını istiyor musunuz?

Sanırım artık istemiyorum. Duygusal karmaşa içinde olan, ne istediğini bilmeyen insanları tanımaktan çok yoruldum. Aynı oyunda defalarca game over oldum. 1. level dan tekrar başlayacak gücüm yok. 30 yaşıma da geldim zaten, ne özgüvenimle ne ağzımın laf yapmasıyla ne dış görünüşümle ne de karakterimle kişiliğimle ilgili majör bir kötü yorum almadım ama gene de uygun kişiyi bulamadım, defalarca reddedildim ve ya ilişki ortasında duygu karmaşaları sebebi ile yarı yolda bırakıldım. Hayat bu, şans.. kısmet.. Olmuyorsa çok da zorlamamak lazım diye düşünüyorum. Yoğun bir iş tempom var ona odaklanıp hayatıma devam edeceğim. Kapıyı tamamen kapatmam yanlış anlaşılmasın! Ben kimseye küsmedim ve ya yaşadıklarıma kırgın değilim. Sadece çok yoruldum.

Eğer karşılıklı birbirimizi anlayacaksak ve dayanak olacaksak karşılıklı neden olmasın? Sonuçta sevmek kadar sevilmek de güzel bir histir. İnsanın hayatını bile kurtarabilir sevgi hissi.

Olsun istiyorum bir yanımda olmaması gerektiği konusunda zorluyor... Olsun çünkü güzel seviyorum. Olmaması lazım çünkü şu an öyle :D

Evet çok istiyorum fakat sevgimi hakedecek birini bulamadım henüz 😎