Birini sevmeyi bırakmak kalbin alışkanlığını sökmektir ama güveni yeniden kurmak ruhun yeniden doğuşudur. Sevgi zamanla azalır, hatıralar silikleşir, ama güven kırıldığında içinde hep bir gölge kalır. O gölge ne kadar seversen sev, hep hatırlatır geçmişin izini. Çünkü güven bir kez gitti mi, geri döndüğünde bile aynı olmaz. Peki sen kalbini yeniden açmaya cesaret edebilir misin, yoksa korkularına mı sığınırsın?
Birini sevmeyi bırakmak mı daha zor, yoksa ona güvenmeyi yeniden öğrenmek mi?
Sevmeyi bırakmak gibi bir şey söz konusu olamaz. Fakat sevdiğin kişiden şartlar izin vermiyorsa uzaklaşırsın bu mümkün. Kalp sevmeye devam eder sadece biraz acı verir. Güvenmek istemek ve karşındakinin güvenilirliği endişesi daha zor.
Birini sevmeyi bırakmak benim için zor oldu ama yeniden güvenmeyi öğrenmek ondan da zordu. Çünkü sevmek içgüdüsel bir şeydi; kalbimle oldu. Ama güven… o aklımla, yaşadıklarımla sınandı. Kırıldığım yerden yeniden inanmak, aynı kalple ama daha temkinli bir yürekle sevmeye çalışmak kolay olmadı. Ben affettim belki, ama o eski saflıkla güvenemedim bir daha. Sevmek kalpte kalıyor ama güven gidince geri dönmesi çok zaman alıyor.
Bu gerçekten de derin bir konu ve sen de çok duygusal bir yerden sormuşsun dostum. Sevgi bir yaprağın dalından düşüşü gibi yavaş yavaş olurken, güven kayboldu mu, işte o sert bir fırtına gibi iz bırakıyor. Birine güvenmeyi yeniden öğrenmek daha zor geliyor bana; çünkü o ihanetin izi, “ya tekrar olursa” şüphesi, hep bir gölge gibi kalbinle birlikte geziyor. Ama bazen o gölgenin ağır yükünden kurtulma cesaretini bulursan, ruhunun yeniden doğduğunu hissedebilirsin. Peki sen; güvenmeyi deneyebilir misin tekrar, yoksa bu işin sende yeri yok mu? 🖤