Eski sevgilim ne hissediyordur?

Evet biraz uzun olacak...

Benim bir ilişkim vardı. Daha en başında ciddilestik ve hemen eski sevgilim evlenmek istediğini söyledi. Ailemle tanışmayı, babamla konuşmayı çok istiyordu. Arada tartışmalarımız oluyordu ama açıkçası güzel yüzü ve bana ilgisi o kadar hoşuma gidiyordu ki asla kopmak istemiyordum. Benim de ilişkide çokça hatalarım oldu, bir elimle çekip bir elimle itiyordum onu resmen.

En son ettiğimiz kavga benden ayrılmasına sebep oldu. Ardından onun en çok istediği şeyi yapıp anneme onu anlattim. Ben öyle deyince normalde üç gündür mesajlarıma bakmayan insan bir iki kez yazmaya başladı. Sonra babamın da öğrendiğini duyunca tamam babanın karşısına çıkayım onunla konuşayım dedi.

Ailem beni vazgeçirmek için çok uğraştı. Sosyal medyadan tanıştığımız için asla guvenmiyorlardi. Ama onları zorlukla ikna edip babamla görüşmesini sağladım. Ardından ailesinin bize, bizim ailemizin de onlara gitmesini sagladik. Bu süreçte ikimiz de yipranmistik baya. Ama ailem sonlara doğru onu sevmeye baslamisti. Babamla hep telefonda konuşurdu ve bana nasıl sahip cikacagindan bahsederdi. Ben de ona soyluyordum artık seni sevmeye başladılar diye o da mutlu oluyordu tabi ki.

Bu süreçte en büyük sıkıntılardan birisi de onun maddi problemleriydi. Bana hep, hiçbir birikimim yok, beni böyle kabul edecek misin, yokluğa da var mısın diyordu. Ben de hep evet dedim. Bir yandan da iki üç yıl icinde ev alacagini söylüyordu. Bir yandan da abisinin düğün borçlarını ödüyordu. O eşya alıyor kefil olarak eski sevgilim imza veriyordu.

O yüzden ailesinin desteğine ihtiyacı vardı ve bu konuda emin olamiyordu. Ben de ailemin karşısına çıkacağım, ben size hep destek oldum siz de bana olun diyeceğim diyordu.

Son gelişlerinde abisi de vardı. Babası isteyecekti beni lakin abisi durdurdu. İsteklerimizi sordu. Altın, ayrı ev şeklinde ailemin istekleri oldu. Bana kalsa ben bunları istemezdim. Sadece onu istiyordum. Herşeye razıydım açıkçası. Ama ailem bu şekilde istekleri sundu. Annem, kızımın kır düğünü hayali var dedi, babamda hayır pahalı o nikah salonu iyidir dedi. Düğün bir yıldan önce yapilmayacakti ve söz kesilmişti, ayın on beşinde.

O akşam birbirimize sarildik, evden çıkana kadar da bana ilgisi vardı hep. Babamla ve annemle güzelce konuştu, siz merak etmeyin altıni üzerine ben ekleme bile yaparim. Babam dedi altınlari merak etmeyin, onlar sizindir, istediğiniz zaman harcarsınız. Benimle görüşmek istediğini babama söyledi. Ardından el sallayip gitti.

Ertesi gün çat diye benim ailem sizin ailenizin isteklerini karşılayamaz, hani nikah salonunda düğün olacaktı kır düğünü nerden çıktı, benim yengem ağzını açıp bir şey istemedi, (ki ben de istememiştim) gibi cümleler sarf etti. Ben de çok bişey istemedim gibi aslında yanlış bir cümle kullandım çünkü bu istekler benim değil ailemin istekleriydi. O da bana önce bir şey istemiyordum diyorsun şimdi de bu, ben istedim ama ailen hep yokuşa sürdü, istemiyorum artık, hakkını helal et, ben ediyorum ki ahirette bile karşılaşmayalım dedi.

Kaç gün boyunca yazdım mesaj attım baktı baktı cevap yok. Babam bir sürü hakaret etmis ona engel atmış. Bana da bir hafta sonra engel attı. Aradan bir hafta geçti kaldırdı teker teker engellerimi. En son yazdigimda bakmıyor artik mesajlarıma.

Şimdi bir aydır ayrıyız. Sizin düşünceniz nedir kimde suç kimde hata benim çok pismanliklarim keskelerim var. Onun gibi güzel ve ilgili bir adamı bu şekilde kaybetmenin acısını yaşıyorum hala. Elbette hatalarım oldu bunları kabullenmek bile çok zor. Aslında itiraf bile edemiyorum ama geri dönsün çok isterdim bir gün.