Toksik bir ilişkide kalmak, sevgiden mi korkudan mı beslenir?

Bence toksik bir ilişkide kalmak çoğu zaman sevgiden çok korkudan beslenir. Kaybetme korkusundan, yalnız kalmaktan, “ya onsuz yapamazsam” düşüncesinden… İnsan bazen sevgiyi sanıyor, aslında alışkanlığa tutunuyor. Çünkü o kişiden uzaklaşmak, kendini yeniden tanımayı gerektiriyor ve bu da cesaret istiyor. Gerçek sevgi huzur verir, korku değil. O yüzden toksik bir ilişkide kalmak çoğu zaman “onsuz yaşayamam” demekten çok, “kendimle yüzleşmeye hazır değilim” demek oluyor.

Sanırım toksik ilişkiler genellikle korkudan kaynaklanıyor olabilir Toksik ilişki yaşamayan kadın çok nadirdir birçok kadın bu durumu yaşıyor ve maalesef şartlar gereği katlanmak zorunda kalabiliyor

Aslında artık biliyorum; kalışım sevgi değildi, sadece korkuydu. Kırıldığım yere dönmek, kendimi iyileştirmekten daha kolay gelmişti. Ama öğrendim ki bazen en büyük sevgi, gitmeyi seçmektir.