Birini sevip söyleyememek mi, hiç sevilmemek mi daha zor?

Bazen birini öyle seversin ki, her kelime boğazına düğümlenir. Onunla konuşurken kalbin hızlanır ama dilin susar. Söylesen belki her şey değişecek, belki bitecek… O ihtimal bile seni susturur. Ama bir yandan da hiç sevilmemek var; kimsenin seni merak etmediği, özlemediği, adını anmadığı bir yalnızlık. Hangisi daha ağır gelir insana? İçinde büyüyen ama dışa çıkamayan bir sevgi mi, yoksa hiç kimsenin kalbinde yerin olmaması mı? Bu soruyu, gecenin sessizliğinde kendi iç sesimle boğuşurken soruyorum. Belki cevap yok, ama belki birileri aynı duyguda buluşur.

Güncellemeler
7 ay
Güncell
Birini sevip söyleyememek mi, hiç sevilmemek mi daha zor?
Cevapla