Eski sevgilim sanki benle olmak istiyormuş gibi mesajlar gönderip sonra beni ghostladı, ona son mesajım buydu, nasıl yazmışım?

Gerçekten 5 Ekim’de doğum gününü kutlamak istedim. Ama kutlamadım, çünkü Mayıs ayında beni onun için yok saydın, hayalet gibi ortadan kayboldun. O gece göğsümde keskin bir ağrı hissettim ve saatlerce ağladım. Sonra senin son paylaştığın fotoğrafı gördüm, hani şu “aramızdaki ışıktan” bahsettiğin fotoğrafı. Bir anda anladım.“Aramızdaki ışığı görecek kimse kalmadı.” Çünkü artık sen görmüyorsun. Çünkü artık başka bir yerde, başka biriyle yeni bir ışık görmeye karar verdin. Yeşil bilekliği çıkardığını ve kendini ona adadığını biliyorum. Ortaya çıkardığın karmaşayı temizleyip aşk krallığımızı inşa etmek yerine, hayallerimizi ve benim hayallerimi sabote ettin. Bağımızın kutsallığını, ismim için yaptırdığın nilüfer dövmesini ve hikâyemizi simgeleyen her bir bağı kirlettin. Beni hasta ettin. Ne beni, ne kendini, ne de birlikte taşımayı hayal ettiğim gelecekteki çocuklarımızı korudun. Defalarca senden o karmaşayı temizlemeni ve benimle yeniden inşa etmeni istedim, ama asla yapmadın. En basit şeylerde bile var olamadın. Doktorumun sana yaptırmanı söylediği aşıyı bile yaptırmadın. Çocukluk hayalim olan sanatçının konserine bile gelmedin. Beş yıl sonra gidebildiğim Japonya yolculuğumda, hayatımın en mutlu anlarından birinde beni ağlattın, ailemle tehdit ettin. Yaşadığım için, umut ettiğim için kendimi suçlu hissettirdin. Seni olması gereken Kral’a dönüştürmek için hep yanında oldum. Seni giydirdim, yönlendirdim, dünyaya güzelliğini ve gücünü göstermen için çabaladım, hatta mahkemede sana yardımcı olacak fikirler bile verdim. İşine ait kimlik kartını mahkemede göstermeni önerdiğim fikri, bana teşekkür edeceğine avukatına mal ettin. Ben inşa ettim, sen yıktın. Sen benim aşkımdın, düşmüş meleğimdin, kralımdın, her şeyimdindin, ama sen kendi o*rospun için bir palyaçoya dönüştün. Hep böyle yaptın: kutsallığı kaosla, sadakati pislikle değiştirdin. Aşkımın ışığıyla seni o karanlıktan çıkarmama izin vermek yerine, aramızdaki ışığı kendi karanlığınla öldürdün. Nilüfer çiçeğini sen öldürdün. Şimdi sahte o*rospun tarafından kontrol edilirken, sen de onu kontrol ederek kendi konfor alanında kalabilirsin. Yüzleşmeye cesaret edemediğin aynı karmaşadan yeni bir illüzyon inşa etmeye devam edebilirsin. Bu senin döngün, senin lanetin. Her zaman çürümüş ilişkilerde son buluyorsun. Er ya da geç, sizden biri ya da ikiniz de aldatacaksınız. O kadın seni elde tutmak ve kontrol altında tutmak için bir süre başka biriymiş gibi davranacak, ama sıkıldığında gerçek yüzünü gösterecek. O*rospunla balayının tadını çıkar. Aşk krallığında benim ahlaki seviyeme yükselemeyince, yine düştün, bu kez o*rospunla birlikte sirke. Bir gün farkına varmanı dilerim; beni kaybetmenin nedeni ışığı ben yok ettiğim için değildi. Beni kaybettin çünkü o ışığı taşıyabilecek Kral olmayı reddettin.

Yeni or*spun için bir palyaço olmanın günlerinin tadını çıkar. Bu, ölü Nilüfer'den sana gelen son ışık damlasıydı.

Belki bir gün, bu damlayı kullanıp aynada kendi karanlığında kendinle yüzleşirsin.