Anlık gelen ve bir sebebi olan mutsuzluktan bahsetmiyorum. Mutlu olmayı beceremeyen her şeyden sadece şikayet eden mutlu olmak için hiç bir çabası olmayan biriyle iletişimde kalabilir misiniz? Onu dinleyeceksiniz, derdine deva olmak için uğraşacaksınız belki ama bulduğunuz hiç bir çözüm yolunu kabul edip adım atmayacak. Tüm duygularınızı sömürücek sadece :))Seni istiyorum 🫠 gayet basit bir mutluluk 👌🏼
Mutsuz birini toparlamak gerçekten çok zor İnsan kendinden ödün veriyor çünkü bir şeyler düzelsin iyi olsun diye çünkü kişinin kendisiyle ilgili problemleri de olduğu gibi bir de karşı tarafın problemleriyle uğraşıyor kişi ciddi anlamda psikolojik burağına göre onun için hayattan zevk almayan insanlar lütfen benden uzak dursun
Yapı gereği fazla pozitif , enerjisi yüksek ve neşeli biriyim. Bir arkadaşım olduğunda tabi ki yardımcı olmaya çalışırım ama soruda bahsedildiği gibi süreklilik içeren bir durumsa buna devam etmem.
Üniversite birinci sınıfta bir arkadaşım vardı. Hava durumundan tut da attığı adıma kadar her şeyden şikayetçiydi. Hayata dair olumlu hiçbir şeyi görmüyordu. Sadece sorunlardan bahsediyordu. Bir baktım sabah mutlu uyanmama rağmen gün sonunda sebepsiz yere mutsuzum , hayattan ben de keyif almamaya başlamışım.
Bu kişiyle biraz arama mesafe koyduktan sonra enerjimi ne kadar tükettiğini fark ettim. Hadi arkadaşlık yine neyse ama sevgili veya eş de böyleyse geçmez bir ömür.
Hayatta yeterince sorun varken biraz da olumlu bakabilen , hayata neşe katabilen insanlara hepimizin ihtiyacı var.
“Mutsuz biriyle yaşamak” bazen onunla birlikte yavaşça batmak gibi olabiliyor. Ama diğer yandan, eğer o kişi gerçekten anlamaya, iyileşmeye istekliyse, o zaman yanında durmak da bir tür cesaret oluyor.
Benim için, eğer o mutsuzluk karanlık bir duvar değil de, derin bir göl gibiyse yani hâlâ içinde bir umut ışığı varsa evet, onunla arkadaş da, sevgili de olunabilir. Ama o ışık tamamen sönmüşse… o zaman sevgi bile yetmeyebiliyor
Olmamalı. Seni de o mutsuzluğa çeker. Mazoşizmin varsa belki hoş olabilir. Ağlaya ağlaya sevişmek falan fantastik olabilir. Ama çok sürdürülür değil. Ben mutsuz biriydim, çok güzel zamanlar geçirdim mutsuzluk üzerine. Artık mutlu olmaya karar verdim. Eğer karşındaki, hayata bakış açısını değiştirme konusunda istikrarlı ve yeterince güçlü ise, bir süreden sonra değişimi kabul edebilirse. Olur neden olmasın. Ama zor iş. Çok üzdüm çevremdeki insanları. Bilerek bilmeyerek. Empatiyle ya da sadizmle ya da narsizmle. Şimdi çok tatlı mutlu heyecanlı sakin bir insanım. O da güzel. 🤷♂️
Hepimiz birilerine destek olmak istiyoruz, ama böyle durumlarda bu enerji denklemi çok sağlıksız olabiliyor. Karşındaki, kendi mutluluğu için hiç çaba göstermiyorsa, senin çabaların da bir süre sonra boşa gidebilir ve bu seni inanılmaz yorabilir. Bu arkadaşlık ya da ilişki seni yıpratıyorsa, sınırlarını çizmek senin huzurun için çok önemli. Peki sen bu konuda ne düşünüyorsun? 😊
Kimse kimsenin doktoru olamaz. Hiçbir şeyden mutlu olmayan, sürekli huzursuzluk yaratan biri sağlıklı bir birey değildir. Bu tarz toksik insanlardan uzak duruyorum. Hayat enerjimi kimseye emcüklettiremem... Özellikle pamuk şeker gibi suda kaybolurmușçasına emeklerimin yitip gitmesini izlemek bana en büyük hakarettir en başta.
olamaammm olmak da istemiyorum. elbette hepimizin hayatinda problemler var hepimiz mutsuz oluyoruz ama surekli mutsuz, depresyonda, surati sirke satan bir insanla ne arkadas olabilirim ne es. espriler yapip gulmeyi ve eglenmeyi cok seviyorum hayatimda kisi de oyle olsun isterim
Olumsuz insanları sevmiyorum, nasılsın deyince her seferinde idare diyen, sükretmeyen, somurtkan, kendi enerjisi yokken seninkini sömüren.. Hiç haz etmem.
Toksik biri de sen ona negatifliğini az öteden hissedersin zaten. Böyle biri ile arkadaş bile olamam ne sevgililiği. İyi gelmez bana, rahatta olmam yanında.